Foto:Fatma Çetin

“Kar kar kar, soğuk var”… Sanırım ilkokulda söylediğimiz bir şarkıydı… Sonrasını düşün, düşün bulamadım. “Ormanlar uğuldar” mıydı? Orman neden uğuldasın… Şiddetle esen rüzgar ve ağaçların çıkardığı uğultu… Böyle bir sonuca vararak şarkıyı kesiyorum. Benim gibi yarım asırı devirmişler belki anımsamışlardır.

“Rüzgar” yazarken bizim ufaklık Rüzgar Kaan geldi hemen aklıma. Birkaç gün görmesem burnumda tütüyor resmen. Eee! Bir yılı aşkın süredir bakıyoruz, içimize işledi. Çocuklarıma nasıl baktığımı unutmuş, “yine yeni yineden” pozisyonlarındayım. Her torun sahibi olan “Torunlar daha çok seviliyor. Hele olsun, göreceksiniz.” diyorlardı. Katılmıyorum… Evet! Torunumu çok seviyorum ama çocuklarımı da çok seviyorum. Her bir sevginin yeri ve derecesi ayrı.

Babaannemin “ahretlik kardeşi” vardı. Bu ahretlik kardeşler, vefat ettikçe bir başkasına yerini bırakarak değişti. Allah rahmet eylesin, nur içinde yatsınlar. Hayal meyal Halime teyze diye biri geldi şimdi gözümün önüne… Şiveyle konuşan bu teyzeye babaannemi ne kadar sevdiğini sorardım. O da “Çook” derdi. “Ne kadar çok göstersene?” dediğimde ise “Gösterilmez, o karnımda” diye sevdiğim şivesiyle yanıtlardı.

İşte o hesap… Her bir sevdiceğimin yeri ve derecesi ayrı… Söyleyemem… Karnımda…

Yine uçarak başka konuya atlamışım. Tek sözcük bir dolu anıya varıyor… Gençleşiyor muyum ne?

Kar; baktıkça büyülendiğim, hayaller kurduğum… Kar, kâbusum…

İki uç… Ben…

Bembeyaz görünümüne âşık olduğum… Üşüttüğü kişiler için kızgın olduğum…

Oldum olası karda yürümekle ilgili sorunum var. Kayıp düşeceğim… Beklersen olur. Olur! Basmaya korkarım, sağlam basmadığım için de korkulan başıma gelir. Hiç kışın Uludağ’a gidip kara basmamış biri olabilir mi? Yakından tanıdığım biri var. Otel içinden yalnızca sucuk-ekmek yemek için çıkmaya razı olan, o da karsız bir noktadan ulaşılabilecekse…

İlkokuldayım… Son derste kar yağmaya başladı… Aldı beni bir korku “Eve nasıl döneceğim.”. İstanbul yedi tepe… Okulum da bana göre bir tepede… Eve iki yokuş inerek gideceğim de nasıl ineceğim? Dersi dinlemeyi falan kestim, kara kara düşünmeye daldım.

Zil çaldı, çantamı aldım, süngüm düşük, kafam karışık yola koyuldum.Yokuşlarda yere otururum, ufak ufak kayarım hesaplarındayım. Sürpriiiz! Merhametli, canım babaanneciğim beni almaya gelmiş. Elinde de bir şemsiye… Tipiden koruyacakmış beni. Tipiden korunmayı düşünen kim? Hele bir yolda düşmeden yürüyeyim de, başka ne isterim ben. Çantamı elimden aldı, ben onun koluna yapıştım(!) ve sevinçle eve dönüş yoluna koyulduk. Yıllar sonra dönüp bakınca, sevincimin büyük bölümünün belki de “birinin beni düşünerek gelmiş olması” olduğuna inanıyorum. Dilimden düşmeyen, aklımdan çıkmayan, her anı’mda ona denk geldiğim babaanneciğim…

Sağdan soldan düşmemem için öneriler gelirdi… Ayakkabına bez bağla, onu yap, bunu yap. Nasıl soğuk havalarda gözlük taktığım için araca girdiğinde buğulanıyor diye “şu gözlüğü gözümün içine yerleştirebilsem” diye düşündüysem ve “lens” denen şey çıktıysa… Ayakkabılarıma da zincir takmayı düşünürdüm ve bu da gerçek oldu. Tchibo’da ayakkabı zinciri buldum. Hemen fotoğrafını kondurdum. Hayat varmış… Artık karda yü-rü-ye-bi-li-yo-rum. İşte böyle hece hece de olsa… 

Foto:Fatma Çetin

Benim böyle düşlerim olur ve gerçekleşir. Kazakları giydikçe tiftiklenir ve ben bunu hiç sevmem. Birkaç yıl önce pazarda bir makine gördüm, aldım. Kapalı ucunda bir pervane dönüyor ve o birikintileri topluyor. İyi ama pille çalışıyor ve pil zayıflayınca başarı oranı düşüyor, özetle pil dayanmıyor. Ben bu makineyi aldım, dooğru Kadıköy’de Yazıcıoğlu İş Hanı’na. Adaptörle çalışmasını sağlayacağım ve hem süreklilik kazanacağım, hem de pil derdinden kurtulacağım. Üç dükkân dolaştım, derdimi anlattım ve sonunda ara katta bir elektrikçi çözüm buldu, dediğim oldu. Bu kez pervane ikide bir sıkışır, temizlenmek ister. Bu kez pervanenin ve haznesinin daha büyük olmasına karar verdim. İyi de yeniden imâl etmem gerek. Kaldı. Geçen yıl bir baktım Sinbo markası adıyla tam istediğim gibi, şarjla çalışan bir tane… Hemen aldım ve çoğu yakınıma önerdim. Süper!!!

Kar niree, “tiftik temizleme makinası” nire… Olur mu? Kış mevsimindeyiz, gerek olabilir. Aklınızın bir köşesinde olsun.

Rüzgar Kaan

Yazıya ara verdim. Gecenin bir yarısı sokağa çıktım. Bir alt sokakta çığlık çığlığa kayan çocukların seslerine dayanamayıp… Dün bir saat -4 derecede, yoğun tipi altında dolaşıp, kardan adam gibi eve dönen ve bu gece yine çıkmak isteyen oğlumun peşine takılıp… Kaldırım kenarlarında dizime dek gelen kar birikmiş. Yürürken “gırç, gırç” ses çıkaran karlarda yürüdüm. O sesi seviyorum. Bembeyaz ortalık ve inceden kar yağıyor… Arada bir rüzgar savuruyor, hem yağan ve hem de ağaçlardaki karları… 10 - 15 dakikada pes ettim. -2 derece yalnızca…

Eve dönüp dairenin kapısını açınca yüzüme vuran sıcaklık bile içimi ısıtmaya yetti. Böyle günlerde elektrik kesilip, kombi yanmayacak ve soğuyacak diye korkulur. Oysa…

Gün geçmiyor ki Van’da çadırlarda çıkan yangınlardan söz edilmesin. Yalnızca yangın mı? Kaç can yitti gitti. Öyle ya biz korunaklı apartman dairelerinde aman elektrik kesilmesin diye düşünürken, yazlık çadırlarda üstelik depremden ellerinde ne giysi ve eşya kaldıysa onlarla idare edenler ne yapsın? Ya evsizler? Neyse ki son yıllarda onlar için çalışmalar yapılıyor ve verilen telefon numaralarına ulaşılarak yatacak yer, yiyecek gibi gereksinimleri karşılanıyor.

Rüzgar Kaan

Ne garip… Nereye gidilirse gidilsin, aman bir kendimi eve atayım diye düşünülür. İnsanın evidir, rahat edeceği yerdir. İşten dönüşlerde de herhangi bir iş için çıkıldığında da bir eve dönüş telâşı yaşanır. Twitter’da da okuyorum herkes “işten çıkıp eve varma” derdinde. Ev… Yuva… Eve gelir, ayakkabılarını çıkarır, soyunur dökünür ve bir “Oh!” çekersin. Bu rahatlık beş yıldızlı bir otel odasında bile bulunmaz. Hep bir eğretilik vardır oralar da bile…

Tatile çıkarsın üç, beş gün sonra dönüş gününü beklersin. Yola çıkarsın, bir an önce eve varmaya çalışırsın… Dün twitter’da Ahmet Hakan TV programından sonra yolda kalmış, şaka ya da gerçek “… Şuradayım. Beni evine davet edecek var mı?” diye yazmış. Bir süre sonra da “Oh! Evime geldim.” diye… Böyle bir duygu…

BİZ ;))

Evsizler için biraz önce yazdıklarım, “sığınacak bir yer” onlar için… Üstelik süreli… Yalnızca karda kışta değil, sürekli olarak başlarını sokacak bir göz odaları olsa… Çocukken Kemalettin Tuğcu’nun kitaplarını okurdum. Hani kitap okurken, içine dalıp yaşama huyum vardır ya benim… O çocuk olurdum mutlaka. O acı çeker, ben de… O aç kalır ben de… Hâlâ içimde sızıdır o kitaplar.

“Kibritçi Kız” vardı bir de… Bilenler bilir… Kapı içinde dondu diye içlenmiş, belli bir süre hayata küsmüştüm… “Ne adaletsiz”di dünya. Heidi olmuş dedeme dağlara gitmiş, “Denizler Altında Yirmibin Fersah”ta Nautilus’a binmiş, “Aya Seyahat” etmiştim. Bir tek Polyanna okurken, zorlamış zorlamış ve bu kadar da olmaz demiştim. Gerçi şimdi alternatif (!) diye diye “kendimle barışığım”, “her şey güzel olacak”, “iyi olmayı seçiyorum” diyoruz ya!!! Kulakların çınlasın Polyanna…

Neredeeen, nereye…

Kar kar kar, soğuk var!

Kar; baktıkça büyülendiğim, hayaller kurduğum… Kar, kâbusum…

İki uç… Ben…

Bembeyaz görünümüne âşık olduğum… Üşüttüğü kişiler için kızgın olduğum…

Sevgiyle kalın.

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 10, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Foto:Alihan Çetin

Önceki gün bir yazıya başladım… Beş paragrafıyla boynu bükük beklemekte… Neler oluyoor bana, bana neler oluyoor??? İrdelemeyeceğim…

Yeni yılın ilk yazısı senin kısmetinmiş oğlum.

Alihan’cığım… İyi ki doğdun. İyi ki varsın. Uzun ve mutlu yaşa. Doğum günün kutlu olsun.

Kısa ve net! Alışık olmadığım bir tarz. İyi de gün ağarmaya bir kala benden bu kadar… Neden mi uyumadım hâlâ? Ben de bilmiyorum… Bu aralar böyle takılıyorum. 

Face’ten doğum gününü kutlayıp, bir de pasta gönderdim… Toplam birkaç dakika sürdü… Oysa yarın pardon bugün sabah kalkıp yemekler, börekler, bir de istediğin “mozaik pasta”yı yapacağım. Önce uyku. Gerçekten sabaha kaç kaldı? Saat köşesine bakmayı  kendime yasaklayıp, dooğru uyumaya öyleyse.

Teşekkür ederim oğlum. Sayfayı süsleyen özenle büyüttüğün, fotoğrafını çektiğin çiçeğin. Blogu hazırlayan sen, yazmayan ben… Doğum günü yazın iki satır, konulan fotoğraf yine senden. Tam bir sürpriz di mi şimdi sana???

Nice yıllara annesi… 

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 12, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Foto :Fatma Çetin

“Acı, büyümenin bir parçasıdır.

Ve unutmayın, bir şey canınızı yaktığında içinizdeki başka bir şey bastırılmıştır.

Acıdan kaçınmaktansa içine dalın.

Bırakın canınız yansın!

Tamamen acısın ki yara tamamen açılsın.

Yara bir kere tamamıyla açılırsa iyileşmeye başlar.

Acıyı hissettiğinizde ondan kaçarsanız, acı içinizde kalır ve tekrar tekrar karşınıza çıkar”…

Osho

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 33, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Foto:Fatma Çetin

Altın Kızlar Yazlık Grubum’dan bir altın kızın daha kızı evleniyor. Biz basamak atladık artık. Kimimizin çocuğu evleniyor, kimimiz torun bakmalarda… Gençleşiyoruz. 

“Elime doğdu” denir ya… İşte öylesi. Ben iki çocukla Selimpaşa’da koştururken, onun tek çocuğu ve bir de beklediği vardı… Yazın buluştuğumuz da ise, ikiye iki olmuştuk. Sapsarı saçlı, bir maviş… Her yaz buluştuğumuzda bir boy daha büyüyor ve “Fatoş teyzeciğim” diye kibar kibar konuşan bir miniğe dönüşüyordu. Yok kurslar, yok sınavlar… gibi uğraşlarla dönenirken biz, ne zaman oldu bitti de birer birer evleniyor, birer ikişer çocuklarınızla karşımıza çıkıyorsunuz. Daha dün değil miydi o tantanalar??? Neler oluyor???

Derken cumartesi bu güzeller güzeli prensesin “Kına Gecesi” oldu. Yer: İstanbul Külliye. Tam bu iş için biçilmiş kaftan. Tamam yaşamımın ilk dışarıdaki kına gecesi, tamam evlerde de öyle gitmişliğim yok… Ancak eğer bir kına gecesi daha olur ve gidecek olursam, bence bu kına gecesini aşmaları için kırk fırın ekmek yemeleri gerek.

Foto:Fatma Çetin

Biz; kızının kınası olan altın kız arkadaşımız hariç, kalan Altın Kızlar olarak, yine can arkadaşımızın toparlamasıyla yol alıyoruz gece gece. Bana akşam ezanından sonra her saat geceyarısı! Neyse Haliç’e geldik, tarif üzerine gidiyoruz ya, sapağı kaçırdık, döndük, sorduk bulduk… Daracık sokak, eski evler görüyoruz ve “Nasıl bir yerde bu” demelerdeyiz…. Hepimiz doğma büyüme İstanbullu’yuz, İstanbul’u bildiğimiz söylenemez. Dışarıdan İstanbul’u görmeye gelenlerin daha çok bildiğini düşünüyorum… Yoksa böyle tarihi güzellikler nasıl kaçırılabilirdi? Ve dışarıdan olanların “asla” kaçırmayıp, böyle yerlere yerleştiğini bile düşünülebilir.

İstanbul Külliye’yi buluyoruz. Müstakbel yakışıklı damat giyinip kuşanmış, kapıda karşılıyor bizi. İstanbul Külliye’nin otoparkı da var. Araba otoparka, biz loş ışığa yol alıyoruz…

Foto:Fatma Çetin

Loş ışık dediğim, yürüdükçe şekilleniyor… Eski İstanbul’dan bir sokağa dönüşüyor ve ben kopuyorum. Allah’ım ne güzel minyatür bir şehir burası… Cep telefonum o an fotoğraf makinasına dönüşüyor ve ben başlıyorum dura kalka, sevinç nidalarıyla yürümeye. Arkadaşlarım “haydi” diyor ve ben gerilerdee kalmışım.

Yol uzun, merdivenlere varana dek. Bir katını çıkıyoruz, orada da eski giysili mankenler karşılıyor bizi. Sonra bir kat daha ve kına yerine varıyoruz. Demeden geçemem ben bunu… Can arkadaşım huyumu biliyor, “Merdivenler dik aklım kalıyor sende, çık haydi düşme” der demez, gözleri havada olan ben, son basamakta saygıyla dizlerimin üzerine çöküyorum. Neyse bir şey olmuyor.  

Duvarlarda, yerlerde hep antika eserler… Bense gördükçe, hangi birine baksam şaşırmışım… Sonunda yere iniyor, coşkuyla karşılayan canlara sarılıyor ve böyle bir yeri seçtikleri için kutluyorum.

Foto:Fatma Çetin

Salonda cam kenarı sedirler, masa üzerlerinde kalaylı siniler, duvarlar yine antika eserler ve camdan görünen müthiş manzara… Bir yanda Haliç ışıltısı, karşı tarafta ışıklandırılmış Topkapı Sarayı… Bir bölümde üç sultan koltuğu, perdeyle şekillendirilmiş ve ihtişamla görevini bekliyor. Ne olacağını bilmiyor, bekliyor, öneriler sunuyoruz birbirimize.

Önce müzik başlıyor… Ortada göbek atmayı hiç sevmem, atanları da. Bu benim kişisel seçimim. Acaba? diyorken ben… Sade ama şık giyinmiş, manken gibi kızlar çıkıyor ortaya, oynayacaklar. Öyle göbek falan atmıyor, nasıl zarif oynuyorlar… Çok beğeniyorum.

Müzik susuyor, kızlar kayboluyor. Az sonra ışıklar kararıyor ve yine özenle seçilmiş bir müzik başlıyor ve kızlar ışıl ışıl kına giysileriyle, ellerinde mumlar, ortalarına gelini almış geliyorlar. Nasıl güzel bir görünüm. Yine zarif hareketlerle gereğini yapıyorlar. O üç sultan koltuğunun birine arkadaşım, ötekine damadın annesi oturuyor ki onların üzerinde de kaftanımsı bir giysi var. Arkadaşları Meltem’ciği ortadaki koltuğa oturtuyor, avucunun ortasına kına koyuyor, damadın annesi üstüne altın koyuyor ve kına kapatılıp, eline ışıldak bir kese geçiriliyor.

Foto:Fatma Çetin

Müzik yine değişiyor, damat geliyor ve boynuna altın takıp, örtüsünü kaldırıyor, alnından öpüyor… Başlıyorlar müziğin ritmine uyarak ahenkle oynamaya. Müthiş… Damat gidiyor ve genç kızlar grubu başka bir müzikle inanılmaz güzellikte bir gösteri daha sunuyorlar. Evet! Artık “gösteri” dedim… Çünkü onlar üniversitede yurt dışında da ülkemizi temsil etmiş olan “Folklor Grubu”… Ve özenle, inanılmaz güzellikte hazırlanmışlar. Orada kutladım, buradan da yine hepsini içtenlikle kutluyorum. Emeklerine sağlık.

Kına geliyor bize de… Öncesinde ışıltılı mendillerle, bilezik gibi lastikli gül dağıtmışlardı. Biz öylesine bileklerimize takmış, mendili de oturduğumuz yerden sallayıp durmuştuk. Mendilin işlevi tamam da bilezik gülün görevi başkaymış. Kınayı avucumuza koyduklarında gülü üstüne koyacakmışız. İşte o zaman gülün altında niye pamuk olduğu ortaya çıkıyor. Haydiii… Hepimizin avucunda kına ve bir kırmızı gül oluyor. Ben aralayıp, şekil vermek istiyorum. Beter dağıtıp, yine kapatıyorum. Belli bir süre tutup çıkardığımız kına, tam üç gün avucumda kaldı, desem…

Foto:Fatma Çetin

Sinilerin üzerinde kapalı meyve suyu ve tabaklar içinde küçük pizza, kuru pasta türü şeyler var. Biz neşeyle gülüşerek konuşuyor, onlardan atıştırıyoruz. Sanki yazlıkta deniz kenarında oturduk, söyleşiyoruz. Hepimiz hem bu mutlu gün, hem de bir arada olduğumuz için çok sevinçliyiz…

Kınadan sonra çay ve baklava dağıtılıyor. Çay neyse de baklavaya dikkat uyarıları birbirimize… Bu gençlik çağımızda…

Yine müzik başlıyor ve Tarkan! Konserine birlikte gittiğimiz sevgili Tarkan’ı duyunca “bütün eller havaya” falan değil… Biz Altın Kızlar dooğru piste. Hani oynadığımızdan değil, şamata olsun, gülelim… Bool bol gülüyoruz da.

Foto:Fatma Çetin

İçimizde tuttuğumuz yaşların hüznüyle karışığız… Kaç yıl oldu canımcım “sarı” deyişini özlediğimizin yeniden doğuş yılı? Yeniden doğdu ve gece boyunca hep oradaydı O…

Sarılıyorum arkadaşıma… Bilirim içinde yaşar!!! Biz bunun için kenet olmuşuz sanırım. Öyle ağlayıp, bağırıp, çığırmadan sessizce, içimizde yaşarız ne sıkıntımız varsa… Eğilmeden, dik duruşlarımızla…

Çook güzel bir kına gecesi oldu. Sırada düğün… “Fatoş teyzecim orada da sürprizlerimiz var.” diyor sarı saçlı prenses… Ben ona da sarılıp; hep bugünkü duyumsamalarıyla sevmelerini diliyorum, birbirlerine saygılarını yitirmeden, yaşamları süresince… Hassas kızım benim.

Her şey gönlünüzce olsun… Sevgiyle…

Bir de not: Onlar ermiş murâdına diye eklemeliyim… Yazım hazır olana dek, “Kına Gecesi” dönüştü bile “Düğün Gecesi”ne… “Fransız Bahçeleri”nde olan düğünleri de çok güzeldi. O geceden de yazılacaklar birikti…

Allah mesut etsin!

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 87, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

ASIL ERCİŞ FAYI, ASIL SİMAV FAYI ve ASIL

İSTANBUL FAYI HENÜZ ÇALIŞMADI!!!

Erciş’te varlığı bilinmeyen bir ters fay çalıştı. Edremit’te varlığı kimi yerbilimcilerce yıllardan beri bilinen fakat Gizli Fay, Gömülü Fay, Hayalet Fay diye tanıtılan bir doğrultu atımlı fay çalıştı. Ama ekli haritada gösterilen, tehlikeli deprem üretebilecek doğrultu atımlı Asıl Erciş Fayı henüz çalışmadı.

Simav’da varlığı bilinen bir normal fay çalıştı. Ama ekli haritada gösterilen ve tehlikeli deprem üretebilecek doğrultu atımlı Asıl Simav Fayı henüz çalışmadı.

Aynı durum İstanbul için de geçerlidir. Henüz Asıl İstanbul Fayı çalışmadı.

Yerbilimcinin görevi depremi önceden haber vermek değil, olası depremler hakkında kamuoyunu bilgilendirmektir. Ben de izninizle bilgilendirme görevimi yapmaktayım.

1912 Mürefte Sarköy depremi Orta Marmara Segmentine (ve Saros Segmentine) gerilim transferi yapmıştır. 1894 depremi Orta Marmara Segmentine (ve Gölcük segmentine) gerilim transferi yapmıştır. 1999 Doğu Marmara depremi Adalar Segmentine (ve Düzce + Gölyaka Segmentine) gerilim transferi yapmıştır. Bu durumda bir yerbilimci, Orta Marmara Segmentinde deprem beklenilmelidir derse, kimsenin ona “Felaket Tellalı” demeye hakkı yoktur.

Simav’da durum farklıdır. 19.Mayıs.2011 M=5.9 depremi, Asıl Simav fayına gerilim transferi yapacağına onu biraz daha kilitlemiştir. Bu cümleden Asıl Simav Fayında olası bir deprem bir miktar ileri atılmıştır sonucu çıkar. Fakat Asıl Simav Fayı çalışmayacak sonucu çıkmaz.

23.Ekim Erciş-Van Depremi, Asıl Erciş Fayına ve Tatvan Çukurluğu Fayına gerilim transferi yapmıştır. Bu durumda “Asıl Erciş Fayının çalışması olasılığı artmıştır” diyen bir yerbilimciye kimse “felaket tellalı” diyemez.

Diyemez mi acaba? Ama ne yazık ki Marmara Depremini, özellikle de Avcıları vurgulamak kaydı ile 1994 yılında Milliyet gazetesinde yazdığımda, Zaman gazetesi köşe yazarlarından biri buna şiddetle karşı çıkmış ve batılı bilim adamlarının buna kahkahalarla güleceğini ileri sürmüştü. Şimdi de aynı itirazlar olabilir. Bunu anlayışla karşılarım. Böyle bilimsel söylemler kimilerinin dünya görüşlerine uymuyor olabilir.

Sonuç ne olacak? Ne önerilir bu durumda? Bu konuyu da biraz açalım:

Olay bu aşamada, hasar tesbitine ve yapı stoku dökümüne (envanterine) gelip dayanıyor. Hasar tesbitinin bilimsel verilere dayandırılması gerekmektedir. Karot almakla, Kolon kirişte donatı ölçmekle, bu iş bitmez. İzleyen bölümde hasar tesbitinin ve güçlendirmenin esasları tanıtılacaktır.

Betonarme Yapılar İçin Yeni Bir

Deprem Şiddet Skalası ve Hasar Tesbit

Kılavuzu

Şiddet Skalası olarak önce Rossi-Forel, Mercalli-Cancanni, sonra Mercalli-Sieberg ve Omori-Cancanni… daha sonra Medvedev-Sponhauer-Karnik (MSK)… gibi skalalar 20. yüzyılda geçerli olmuştur. Kısa sürede bu kadar hızlı gelişmenin nedeni, şartların ve gereksinimlerin hızlı değişimidir. Artık Türkiye’de kullanılan Modifıed Mercalli veya MSK Skalası da, Türkiye’deki yapı ve zemin özelliklerini karşılayamamaktadır. Bu durumda “kolon kısalması yapmadan tabliyeden kesen çerçeve” gibi hasar türlerinin yeniden belirlenmesi için bir skala düzenlenmesi gereği yerine getirilmiştir. Ancak bu kez yeni skala, “insanlar uykudan uyanır” gibi tartışılabilir kriterlere değil, aşağıda verildiği biçimde somut tanımlamalara dayandırılmıştır. Bu skala aynı zamanda bir hasar tesbit kılavuzu olarak da kullanılabilir.

Uğur KAYNAK - 30.08.1999

Hasar	Derece	Figür	Tanım
YIKIM	X.		(Yukarıdakilerin önemi kalmaksızın) Kolon –taban bağlantılarının ve kolon – tavan bağlantılarının tamamen kırılması sonucunda yapının kendi izdüşümünden saparak göçmesi (Bu durumda kat kirişleri merdiven gibi görüntü verir.) Veya yapının gevrek kırılma ile kendi düşeyinde çökmesi. (Kolonlar dinamitlenmiş gibi olur.) (Latis Göçertilmesi)

Not:

· Beldenin en ağır hasarlı yapılarına uygulanır.

· Skala, hasar tesbiti için de kullanılabilir.

Yukarıdaki şartlar, ağırlık merkezi ile simetri ekseni çakışan yapılarda doğrudan geçerlidir.

Yukarıda verilen skala için, donatıları korozyonlu yapılardan yararlanılamaz.

“Simetri derecesi Düşük” ve “Proje şartları Deprem Yönetmeliğine Aykırı” yapılar için ise aşağıda verilen kriterlerin birinin veya birkaçının varlığı durumunda, yukarıda saptanan yerel şiddet derecesi bir derece azaltılır.

İkinci mertebe skala azaltıcı etkiler. (bir derece)

a.   Temel krokisi “L”, “T”, “H” ve “U” şeklinde olan veya bir arsanın rastgele biçimine uydurulan yapılar.

b.   Bitişik nizamda, yapı tokuşmasına (çekiçleme etkisine) maruz kalan yapılar.

c.   Bitişik nizamda, iki farklı yönde tokuşmaya (çekiçleme etkisine) maruz kalan köşe yapılar.

d.   Asimetrik bodrumlu ve temelinde kot farkı (basamak) olan yapılar.

e.   Kolonda; Schmidt Çekici, Martez Sklerometresi, Franck Çekici, Einbeck Sarkacı vs. ile ezme, çizme veya zımbalama yapıldığında, ya da taşıyıcı olmayan elemanlardan karot numunesi alındığında normalin altında sertlik veya beton dayanımı veren yapılar.

f.    Yetersiz yatay veya düşey donatı ve kural dışı etriye uygulanmış yapılar.

g.   Simetrik olsa bile, konsol kirişleri veya terazilenmiş olsa da tabliye üzerine bindirilmiş ağır “çıkma” veya “şahn-ı şen” varlığı.

h.   Asimetrik ve / veya tek tarafa uygulanmış ağır balkon.

i.    Sağlam (sert) zemin üzerinde sert (rijit) yapı, ya da yumuşak (plastik) zemin üzerinde esnek (düktil) yapı gibi…yurdumuzda hiç dikkat edilmeyen ve önemsenmeyen hatalar.

En Güvenilir Güçlendirme Sismik Retrofit Yöntemleri

N

ihayet son zamanlarda “Deprem yönetmeliğinden önce yapılan yapılar da depreme dayanıklı hale getirilmelidir.” bilinci gelişmeye başladı. Halbuki bu söylemin bir benzerini Amerikalılar yönetmelik değil de sismik açıdan ele almış ve çoktan beri uygulamaktaymışlar. Onlar, “Sismikten önce yapılmış yapılar da depreme dayanıklı hale getirilebilir” demiş, ve demekle de kalmamış işin nasıl yapılması gerektiği konusunda yüzlerce araştırma yapmışlar. Yani eski yapılar için “Olan olmuş. Bari bundan sonraki yapıları kurtaralım.” dememişler. Onlar için de güvenilir bir yöntem geliştirmişler. Bu yöntemin ne olduğunu ve nasıl uygulandığını 1995 yılından beri İnternet’ten takip etmekteyim. Güçlendirme, takviye, rehabilitasyon vs gibi düşünülebilir. Fakat kullandığımız hiçbir tanım tam olarak karşılık gelmiyor. Bu yüzden olaya Türkçe’de okunuşu gibi “Sismik Retrofit Yöntemleri” demek zorundayız.

Prensip olarak yapıyı depreme dayanıklı hale getirme işlemi,

1. Özel sismik araştırma,

2. Gerekiyorsa zemine müdahale,

3. Gerekiyorsa temele müdahale,

4. Gerekiyorsa yapıya müdahale,

aşamalarını kapsıyor.

Fakat işin en önemli yanı, önce,

1. Bu müdahalelere gerek var mı?

2. Varsa hangi elemana müdahaleye gerek var?

3. Yapının neresine, nasıl müdahale edilmeli?

Sorularının cevaplarının bulunmasında gizli.

Yöntemi özetle de olsa açıklamak isterim:

1. Yapının temeline yakın yerlerden mümkünse dik açılı kros traverste, hat başı ve hat sonu P dalgası vuruşlu, hat başı veya hat sonu S dalgası vuruşlu bir sismik çalışma yapılır. Olabildiğince çok geometrik, petrofizik ve elastik parametre ölçülerek veya hesaplanarak elde edilir. Plastik zeminde numune alınarak tek eksenli ve üç eksenli dayanım testi, kayalık zeminde nokta yükleme testi yaptırılır. Bu çalışmalardan, toplam 40’ın üzerinde parametre elde edilir. Fakat bunlardan bir inşaat mühendisinin (betonarmeci ve statikçi) hayallerini süsleyen yedi tanesi vardır ki onlar,

a. Zemin hakim periyodu,

B. Zemin emniyet gerilmesi,

C. Maksimum taşıma kapasitesi,

D. Zemin büyütmesi,

E. Düşey yatak katsayısı,

F. Oturma miktarı, ve

G. İçsel sürtünme açısı

olarak adlandırılırlar.

İşte bunlardan birisi de artık “deprem güvenli” yapılarda olmazsa olmaz niteliktedir:

Zemin hakim periyodu. (1 saniyedeki sallanma-titreşme sayısı)

Aslında bir yapının temelinin bitişiğinde ölçüldüğü zaman buna artık hakim periyod dememek gerekir. Buna sadece zemin periyodu da denilebilir. Yapı öz periyodu ise deprem yönetmeliğinde verilen formüllerden biri yerine, daha duyarlı sonuç veren “duvar yoğunluğu formülü” ile hesaplanmalıdır.

Bir tarafta zemin periyodu, bir tarafta yapı periyodu. İşte “Sismik Retrofit”in çıkış noktası burasıdır.

Yüzlerce kez ölçülen ve kontrol edilen verilere göre bir yapının depremde yıkılmasının en önde gelen nedeni, zemin periyodu ile yapı periyodunun örtüşmesidir. Bu örtüşme %50 yi aşarsa yapıya müdahale etmek gerekir. Bu örtüşme %90 ‘ı aşarsa yapıda yıkım riski var demektir. Ancak tesadüfen tam olarak çakışabilirse de genelde ya düktilite tarafında ya da rijitide tarafında bu örtüşme gerçekleşir. Bu seçenekleri rakamlarla örneklendirelim. ZP0=Zemin Periyodu, YP0=Duvar yoğunluğu ve yapının yaşamış olduğu deprem momenti yardımı ile bulunan yapı öz periyodu olsun.

Örneğin, ZP0=0.33 sn. YP0=0.30 sn bulunduğunda oranlamayı rijit kanatta oluşturmamız gerekir. Yani örtüşme 100xYP0/ZP0 = 0.30sn / 0.33sn=%91 bulunur. Bu yıkım riski olan bir örtüşmedir.

Örtüşme rijit kanatta olduğundan, ya yapının rijitleştirilmesi ya da zemin periyodunun büyütülmesi gerekir.

Bu ikinci seçenek için temele su basılması gerekir ki bu seçenek sakıncalı olduğundan uygulanamaz. O zaman oranlamanın sadece pay tarafına müdahaleye hakkımız var demektir. Yani yapının rijitleştirilmesi gerekir. Bu işlem, en bilinen uygulaması ile statik çözümlemeye dayalı olarak perde kolon eklenmesi biçiminde olsun. (Örneğin bu işlem kat adedi azaltılarak da gerçekleştirilebilirdi. Perde duvar eklenerek de gerçekleştirilebilirdi.) Rijitleştirme gerçekleştirildikten sonra bu kez yeniden hesaplanan YP1=0.15 sn olsun. Örtüşme ise 100 x 0.15sn / 0.33sn =%45.45 bulunur ki böylece izin verilebilir örtüşme miktarına ulaşılmış olur.

Düktilite tarafı ise biraz sorunludur. Zemin periyodu ZP0=0.33 saniye, Yapı Periyodu YP0=0.40 saniye olsun. YP0> ZP0 olduğunda, örtüşme miktarı 100 x 0.33sn / 0.40sn=%82.5 düktil örtüşme var demektir.

Diğer bir değişle bu yapının %82.5 örtüşmeden uzaklaştırılması için düktilleştirilmesi gerekmektedir.

Örneğin bu yapının rölövesi çıkarılıp, buna göre yeniden statiği hesaplanıp, “uygun görülen” veya “bütün” dolgu duvarlarının, söndürücü özelliği olmayan briket gibi bir yapı elemanı ile yeniden örülmesi gibi bir işlemle periyodunun büyütülmesi sonucunda, YP1=0.67 olsun. İşlem bitirildikten sonra hesaplanan yeni örtüşme örneğin 100 x ZP0 / YP1= 100 x 0.33sn / 0.67sn=0.49253731343 elde edilir. Yeni hesaplanan örtüşme yüzdesi artık Düktil %49 olduğundan periyod örtüşmesi risksiz orana çekilmiştir denilir. Bu durumda yapı yerine zemine müdahale etmek de olasıdır.

Ayrıca perde kolonların kare şeklinde kolonlara dönüştürülmesi ile, ya da yapı uygun ise kat ilave ederek de bu işlem gerçekleştirilebilirdi. Ancak bu düktilleştirme yöntemlerinin hepsi de beraberinde bazı sakıncalar getirirler. Bu yüzden bir sonraki paragrafta açıklanacak olan düktilleştirme yerine, yeterince rijitleştirme işlemi tercih edilir. Az miktarda düktilleştirme sorunu olan yapılarda bu kez yapıya müdahale yerine zemine müdahale daha kolay olduğundan tercih edilmelidir.

Ancak bu örtüşme miktarı fazla ise örneğin %75’ten büyükse o zaman yapı periyodunun büyütülmesi işlemlerinin sakıncaları dolayısı ile yapı düktilleştirileceğine, biraz fazla rijitleştirerek, oranlamayı karşı tarafa atmak mümkün olacaktır.

Bu işlemi pay tarafına da yani zemine de uygulayabiliriz. Yukarıda verilen örnekteki yapıya, tarihi dokusundan dolayı müdahale edilemiyor olsun. Bu kez Zemine (eğer uygunsa) çimento şerbeti enjekte ederek, ya da yapının simetri merkezinden olmak üzere temelinden su çekilerek de uygulama yapılabilir. Yeniden zemin periyodu ölçülür. Örneğin ZP2=0.18 sn. bulunmuş olsun. Bu kez, yeni örtüşme miktarı yine düktil tarafta olmak üzere 100 x ZP2 / YP0 = 100×0.18sn / 0.40sn=%45 gibi bir örtüşme elde edilir ki bu durumda da rezonans periyoddan uzaklaşılmış olur.

Bu gösterilen örnekler yapıya veya zemine müdahale örnekleri ile birlikte verildi. Şimdi bu müdahale olgusunu kısaca tanıtalım.

Zemine Müdahale Örnekleri

1. Zemine çakıl kanallar (Balık kılçığı)

2. Zemine kum kanallar (Balık Kılçığı)

3. Ağırlık tipi istinat

4. Payandalı istinat

5. Kemer baraj tipi (konveks) istinat

6. Moment kollu istinat

7. Kurutma

9. Ağırlık Yüklemesi

10. Şev stabilizasyon açısına ulaştırma

11. Bulonlama

12. Palplanj perde uygulama

13. Alçalan Fazda injeksiyon

14. Yükselen Fazda injeksiyon

15. Teraslama

16. Ağaçlandırma

17. Drenaj galerisi

18. Asimetrik drenaj (Plastik Zeminde)

19. Jet Grouting

20. Isıtma

21. Küresel Kayma yüzeyli heyelan balansı (Şekil-105, Topuktan dengeleme)

22. Düzlemsel kayma yüzeyli heyelan kilitleme

23. Creep durdurma

24. Yüzey dalgası engelleme kanalları…

Temele Müdahale Örnekleri

1. Patin Genişletme

2. Taşıyıcı duvar altına “yürüyen temel” uygulaması

3. Temele bağlantı kirişi ilavesi

4. Radye temele dönüştürme

5. Temele asimetrik yükleme

6. Temeli yüzer ya da sürtünmeli fore kazığa bağlama

7. Bodrum kat duvarlarını perde duvar’a  dönüştürme

8. Bodrum kata kilitli harman tuğla duvar ekleme

9. Temele muhtelif drenajlar uygulama

10. Temel simetri merkezinden keson kuyu ile su çekilmesi.

11. Temeli kademeli olarak askıya alma

12. Temele tek serbestlik dereceli taşıyıcı sistem ekleme

13. Temele iki serbestlik dereceli taşıyıcı sistem ekleme

14. Temele üç serbestlik dereceli taşıyıcı sistem ekleme

15. Asimetrik bodrum katı, betonlu ramble ile doldurma

16. Temeli dıştan tecrit etme

17. Zemin katta ve temelde korozyon onarma

18. Temele aderans yapma

19. Topal basan temele müdahale

20. Farklı kolon oturmasına müdahale…

Yapıya Müdahale Örnekleri

1. Yapıya yeni söndürücü ilavesi

2. Yapıya yeni perde duvar ilavesi

3. Yapıya asansör için betonarme kutu ilavesi

4. Yapıya kat ilavesi

5. Yapıdan kat eksiltilmesi

6. Bant pencere iptali

7. Asma kat iptali

8. Mağaza kat uzun kolon gusselendirmesi

9. Farklı kat iyileştirmesi

10. Konsol sehimi müdahalesi

11. Asimetrik balkon müdahalesi

12. Donatı korozyon onarımı

13. Kolon – kiriş mantolama

14. Çatı katta ağır su deposu

15. Kısa kolon müdahalesi

16. Derz uygulamaları

17. Saplama yapan köprü-merdiven bloku vs. Derzleri

18. Dış merdivenin bağımsız hale getirilmesi

19. Yangın merdiveni iyileştirilmesi

20. Pencere küçültme

21. Duvar kalınlaştırma

22. Duvar inceltme

23. Duvar ekleme

24. Tecrit

25. Yumuşamış yapıya kapsamlı müdahale (periyod küçültme)

26. Düşeyden sapmış yapıya müdahale(düşeye getirip kilitleme)

27. Gömülen yapıya müdahale

28. Asimetriye müdahale…

Olarak özetlenebilir. Bu müdahalelerin yapının neresine ne kadar uygulanması gerekliliği en başarılı olarak “sismik retrofit yöntemleri” ile tesbit edilebilmektedir. Bu bağlamda her firmanın kendine özgü olarak ürettiği bağlantı, mafsal, yay, kauçuk takoz, ray, bilgisayarlı ağırlık kontrol ünitesi, pano, eklem elemanı… gibi malzeme desteği bulunmaktadır. Özellikle USA’da prefabrik evler için ahşap bağlantı elemanları, hazır temel elemanları ve mafsalları kullanılmaktadır.

Az katlı ve rijit yapılar için en güvenli destek üç serbestlik dereceli temel uygulaması gibi görünmektedir. Az katlı yığma yapılar için duvar altı mütemadi temel uygulaması ve ilave hatıl uygulaması çok başarılı olarak görülmektedir.

Betonarme yapılar için güvenilir bir ölçüt ise plastik zeminde rijit yapı, sert zeminde düktil yapı diye tanımlanabilir. Ancak yurdumuzda ne yazık ki projeye uyumsuzluk kadar önemli bir olgu da yanlış projeye tamamen uygun olmaktan kaynaklanmaktadır. Diğer bir değişle yapı sahipleri “bizim yapımız projesine tam uygun olarak yapıldı” biçiminde güvence verirlerken bu projenin deprem yönetmeliği ile zıt uygulamalar içerdiğini de bilmemektedirler. Dolayısı ile yapı, önce “Deprem Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik” (DBBYHY)’e uygunluk açısından denetlenmeli daha sonra projesine uygun olup olmadığı araştırılmalıdır. Bu araştırmalarımız sırasında (ABBYHY) ile taban tabana zıt uygulamaların yanında; unutulan kolon, belirli bir kattan sonra altı boş olan kolon, altı boş merdiven ya da taşıyıcı duvar, azaltılan boyutlar, küçültülen donatı ölçüleri, çimentosuz denilebilecek beton gibi inanılmaz kötü niyetli uygulamalara ve hatta unutkanlıklara da rastlanılmıştır. Bu araştırmalar deneyimli mimar ve inşaat mühendisleri tarafından yapılmalıdır.

Değerli hocamızın emeklerine sağlık diyerek ve izinleri için teşekkürlerimi yineliyerek…

Sevgiyle kalın..

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 100, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

SARI SAÇLI, MAVİ GÖZLÜ DEV… ULU ÖNDER… SEVGİ VE SAYGIYLA ANIYORUZ…

İnsanlar unutmak üzere programlanmıştır. Oysa tarih tekerrürden ibarettir.  Öyleyse bir göz atalım. Kim ne demiş, ne yanıt almış? O günün gazetelerinde yazılanlardan birkaç örnek… Ve iki şiiri…

Yazmıştık, sık sık yineleyelim… Ata’mızı unutmak olası değil; yazılanların belleklerde unutulmuş, eksik ve yanlış yer edinmesine karşın…

‘Atatürk’ün 1932 yılında toplanan İ. Türk Tarih Kongresi’nin sonunda Marmara Köşkü”nde verilen çay’da, öğretmenlerden birinin “Paşam! Birçok Avrupalı muharrirler yazdıklarında, eserlerinde sizi diktatör diye nitelendiriyorlar. Buna ne buyurursunuz?” sorusuna verdiği cevaptır:

-Ben diktatör değilim ve heveslisi de olmadım. Benim diktatör olmadığıma şuradan karar veriniz, ben diktatör olsaydım siz bana bu soruyu soramazdınız!
1932 (Kılıç Ali, Atatürk’ün hususiyetleri, 1955, s.116)‘

Türk yurdunun yapıcısı, Türk güç ve büyüklüğünün yaratıcısı, büyük Atatürk’ün ölümüyle Türk Ulusu’nun duyduğu acıya Suriyeliler bütün yürekleriyle katılırlar.

Kardeş ulusun uğradığı bu acı karşısında bizim en büyük avuntumuz, büyük dâhinin çizdiği yolu izlemektir. El Kabes Güncesi(Gazetesi)…

Atatürk’ün ölümü yalnız Türk Ulusu için değil… O’nun örneğine muhtaç olan bütün doğu ulusları için… en büyük kayıptır… El Eyyam Güncesi(Gazetesi)… (Suriye)

Atatürk’ün başardığı işler mucize ve hârika türündendir. Birkaç yıl içinde ülkesinde yaptığı inkilâplar, birkaç yüzyılda gerçekleştirilmeyecek işlerdir. Atatürk, tarihin her çağı için insanlığın bir mucizesidir.
El Tekaddüm(Gazetesi)

Tutsaklığa mahkûm edilmiş bir bağımsızlık hakkını güçle kazanmış, idam fermanını yırtıp düşmanlarının suratına fırlatmış adamdır. Atatürk, bağımsızlık duygusunu taşıyan tüm uluslar için, ölmez bir simgedir.
Alman Basını…

Ve daha yazılmış onlarca yazılar var…

Şimdi de yine paylaşmış olduğum iki şiirini anımsayalım.

HAKİKAT NEREDE? (OĞUZOĞLU)

Gafil, hangi üç asır, hangi on asır
Tuna ezelden Türk diyarıdır.
Bilinen tarihler söylememiş bunu
Kalkıyor örtüler, örtülen doğacak,
Dinleyin sesini doğan tarihin,
Aydınlıkta karaltı, karaltıda şafak
Yalan tarihi gömüp, doğru tarihe gidin.
Asya’nın ortasında Oğuz oğulları,
Avrupa’nın Alplerinde Oğuz torunları
Doğudan çıkan biz, Batıdan yine biz
Nerde olsa, ne olsa kendimizi biliriz
Türk sadece bir milletin adı değil,
Türk, bütün adamların birliğidir.
Ey birbirine diş bileyen yığınlar,
Ey yığın yığın insan gafletleri!
Yırtılsın gözlerdeki gafletten perde,
Dünya o zaman görecek hakikat nerede
Hakikat nerede?

Mustafa Kemal

ve

HAYAT KISADIR
Hayat kısadır,
Biraz hayal,
Biraz aşk
Ve sonra Allahaısmarladık.
Hayat boştur.
Biraz kin,
Biraz ümit
Ve sonra Allahaısmarladık.

Mustafa Kemal

Allah rahmet eylesin, nurlar içinde yatsın, yeri cennet olsun.

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 45, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Foto: Fatma Çetin

Yaşam tekdüze geçemiyor… Hastalık da bizler için ve gelişimine göre kimi olumlu ve olumsuz olgular da. Bizler sürdürmeliyiz… Tüm oluşumlara karşın yaşamımızı.

“Moral” sözcüğünün TDK’daki anlatımı “Bir insanın ruhsal gücü, manevi güç, maneviyat”. Ruhsal gücün önemi; manevi güç, maneviyat diye vurgulamalı yazılmış… Kendi adıma güçlendirme çalışmalarımı, aksak da olsa yapma çabalarındayım.

Davranışlarımız, çocukluğa dayandırılır hep, bu bilimin insanlarınca… Yaş aralıkları için de 3-4 gibi ya da az farklı rakamlarda uyuşulur. Her ne ise, olaylar karşısında verdiğimiz tepkilerimiz, başkalarıyla kurduğumuz ilişkilerimiz de bu yaş aralıklarında oluşanlara göredir, denilir.

En ufak bir olumsuzluk karşısında kimisine “Yelkenleri suya indirdi.” de deriz biz… Başına gelen onlarca zorluğa karşın kimisine “Amma güçlüymüş… Ne sağlam durdu.” da deriz. Bu da farklı algılamalara göre yapılır, çeşit çeşit insanlarca.

Bu duruşların “Ben neresindeyim” değil konum… Genel olarak yaşananlara bakılınca yelkenler suya inmişlerden olmamayı yeğlerim, elimden geldiğince… O ayrı.

Son günlerde Van ilimizdeki büyük deprem, Doğu Marmara Depremi’nde yaşadıklarımı, yaşananları anımsamak “Dik durdum.” denemeyecek denli etkiledi… Sarstı. “Bayram gelmiş neyime…”

Bayram öncesi yapılan kabir ziyaretleri ise zaten hüzün doludur. Bu hüzün eğer “Şehitlik”‘te yatanınız varsa katlanarak çoğalır… Yakınınız olsa da olmasa da… Tanıklık edersiniz o içten yaşanan acılara… Katılırsınız bir anda, kanayan yaraların dağladığına…

Uzatmayacağım… “Tek kare”… TV’de haberlerin birinde bir fotoğraf belirdi… Genç bir fidan… Anacığının elleriyle yüzünü sevip okşadığı… İçinin yangınını, yine içinde yaşattığı… Paramparça… “Bayram gelmiş neyime…”

Benim balonlarım vardı, onları kimler aldı???

Bu bayram yine geçen bayramda yazdığım yazım geçerlilikte… “Bayram gelmiş neyime” … Çıkmıyor ötesi… Ne edeyim dostlar…

Kurban Bayramı’mız kutlu olsun.

Kalın sağlıcakla.

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 32, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

79 Park Avenue

Bir varmış, bir yokmuş diye başladım söze  ama bugün 1 Kasım… Ve benim amacım oğlumun doğum günü ile ilgili yazı yazmaktı… Aklım şaştı… 15 aylık oğlu olan evli barklı, 31 yaşında olacak bu adam, benim gözümde küçücük oğlum hâlâ. Bir büyüğü ile arası 21 ay ve büyüğü de benim bakışımla farklı değil.

OYSA… Aklımı şaşırtan ve bir varmış, bir yokmuş başlığına dönüştüren, daha adı bile açık açık yazılamayacak denli küçük görülerek N.Ç. harfleriyle belirtilen bir kız var… 13 yaşında… Ve bir de onun “rızası olduğu, her şeyin farkında olduğu” gerekçesiyle koca koca adamlarla beraber olduğu iddiası var ortalıkta.

Gece Twitter’da Fenerbahçem’in maç sonucunu, örnek futbolcu, gönülleri fetheden Alex’in, oyunun 6. dakikasında oyundan atılmasına gelen yorumları okuyorum. Vatan Gazetesi’nde “Aytekin durdu fener durmadı” Kanarya, hakem Aytekin Durmaz’ın 6’da Alex’i yok yere atmasına rağmen Karabük’ü devirip, yenilmezliğini 27 maça çıkardı. Süper Lig’de en yakın rakibine 4 puan fark attı.” yazısına geçiyor mutlu oluyorum.

Derken Cüneyt Özdemir’in “Bu karar son yılların en skandal kararıdır.. Siyaset ve vicdan üstüdür. 13 yaşında bir çocuk istismarının hukuk tarafından da istismarıdır..” ve Lube Ayar’ın “türkiye için ‘utanç’ vakti!” yazısına takılıyorum. Lube Ayar linkini de vermiş… Yine Vatan Gazetesi’ne dönüyorum… “N.Ç.’ye tecavüz davasında Yargıtay’dan şok karar! ” diyor gazetede. Okuyorum, okuyorum… Kelimeler, cümleler geçiyor önümden, döne döne ve bulandırarak… “tecavüz”, “fuhuş”, “iffetli” “iffetsiz”, “tecavüze karşı koymadı”,  “her şeyin farkında olduğu”, “kendi rızasıyla birlikte oldu”… Allah’ım bu da ne!!! Korku filmi falan mı?

Oğluma yazacağım doğum günü yazım, dumur olma durmumla iki satıra iniyor ve ben gecenin bir yarısı sandalye tepesinde kitaplığımda bir kitap arıyorum… “79 Park Caddesi” Orjinal adı “79 Park Avenue”  Yazar “Harold Robbins”…

Eskiden bu tür konular tabuydu, biz çocukların yanında konuşulmazdı. Arkadaşlar arasında da tabuydu, böyle bir şey duymuşluğum olmamıştı. Bu kitabı okuduğumda sanırım 19 yaşındaydım ve nişanlıydım. Bir gecede bitirmiş ve oturup ağlamıştım. Bir çocuk kızın başına gelenler ve sonrasında öfkesinin kendine yönelik zarar vererek öç alışına dönüşmesi gibi romanda okuduklarım beni derinden üzmüştü. Hatta bir arkadaşıma anlatmıştım, o da kitabı ödünç almıştı. Sonrasında kitap geri gelmedi. Bu da beni ödünç verme konusunda hassas davranmaya itmiştir, o ayrı!

Kitabı yeniden satın aldım. Bir gün olur da kızım olursa ve ben de annem gibi bu tür konularda anlatıcı olamazsam okusun diye. Ve bir kararım da kızımın benim gibi birçok konularda hiç bilgisiz olmamasına dairdi. “En azından üniversiteye gittiğinde bilgi sahibi edeceğim” diye ant içmiştim. Benim kızım olmadı ama merak ederim… Kızı olanların kaç tanesi bu tür konularda eğitici, koruyucu bilgi veriyordur? Yoksa kulaktan duyma, arkadaş fısıldaşmalarıyla mı olmaktadır bu tür ciddi eğitim alınması gerekenler?

Bugün bir tanıtıma denk geldim bir TV kanalında… Gelinlik giydirilmiş, ağzı yüzü boyanmış, gözleri yaşlı bir küçük kız ve arkasında yaşlı bir adam. Kız 15 yaşındaymış, arkadaki adam 70… Ve onlar evlendirileceklermiş. Artık buna dur demek için bir program yapılıyormuş. Harika! Bu güzel bir başlangıç… İyi de yukarıdaki haberde adı gizlenecek denli küçük N.Ç. nin, ergen bile sayılmayan bu kızın günahı ne o zaman? Gözü yaşlı, gelinlikli o kızdan 2 yaş daha küçük.

Gözü yaşlı gelinlikli o kız, beni kurtarın diye dudaklarını bükerken ve biz “kurtaracağız seni” diye program yapmaya niyetlenirken ondan 2 yaş küçük kızın “kendi rızası” nasıl diyebiliriz ki? Vatan Gazetesi’nde şöyle yazıyor;
“N.Ç ’nin “isteseydi tecavüzlere karşı koyabileceğini” savunan mahkeme, N.Ç ’yi erkeklere satan kadınlara verilen cezadan iyi hal indirimi yapılmamasını “iffetsiz” olmalarına bağlarken, tecavüz eden sanıklara iyi hal indirimi yaparken iffet tartışmasına girmeyerek, tecavüzcü sanıkları örtülü olarak “iffetli” kategorisine koyması dikkat çekmişti.”.
Nasıl yani???

İnanamıyor ve Vatan Gazetesi’ni okumayı sürdürüyorum.
“Tepki çeken istek
Kamuoyunda tepki çeken bu karar karar temyiz için Yargıtay’a gönderildi. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Mardin ’de 13 yaşındaki N.Ç’ye tecavüz ederek, hayatını karartan sanıklarla ilgili davada mahkemenin büyük tepki çeken kararının onanmasını istedi. Başsavcılığın onanmasını istediği kararda “N.Ç ’nin tecavüzlere karşı koymadığı için rızası olduğu, herşeyin farkında olduğu ve para kazanmak için fuhuş yaptığı” iddia edilmiş ve sanıklara bu yüzden önemli ceza indirimleri yapılmıştı. Yargıtay Başsavcılığı, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin verdiği kararın temyiz incelemesi için hazırladığı tebliğnamesini Yargıtay 5. Ceza Dairesi’ne gönderdi. Tebliğnamede mahkemenin verdiği kararın yasa ve usul kurallarına uygun olduğu gerekçesiyle onama kararı verilmesi gerektiği savunuldu. 5. Ceza Dairesi Daire ise Yargıtay’daki yeni görev bölümü nedeniyle dosyanın 14. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine karar verdi. N.Ç davasında Daire’nin kararının önümüzdeki günlerde verilmesi bekleniyor. “.

Bu davanın sonucunu ben de merakla bekliyorum…

Bir anne olarak, adaletin yerini bulacağına, gereğinin yapılacağına inanmak isteğiyle dolu dolu…

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 55, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Alphan’cığım daha onlarca yıllara… Doğum günün kutlu olsun. Uzun ve mutlu yaşa. Seçtiğim fotoğraf az biraz eski desem de geçen yıl canım… Amaaa anlatımı önemli… Çünkü onlaaarr yaşamımın “üç can”ı…

Sevgiler, sevgiler, sevgiler…

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 41, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

AY YILDIZ

Güne merhaba denemez!!! Bir daha diyemeyecek genç fidanların yitimiyle gün kararır.

ÇUKURCA’DA 26 ŞEHİT ve 22 YARALI…

Ailelerine ve tüm Türkiye’me başsağlığı…

Yüreğe düşen, yakıp acıtan kor ateşler…

Nasıl dayanılır???

Ufacık notlarla geçişen aslanların yitimleri… Karabasana dönen yaşamların başlangıcı…

22 yaralı içinde belki ağır yaralı da vardır, iyileşse bile belki de yaşamı süresince onunla birlikte olacak travma ya da engeli olabilecek de…

Sözün bittiği yer masalını ne söyleyeceğim ve ne de dinleyeceğim…

Güne merhaba denemez!!!

Günlerdir saklanan güneşin ışıması bile donuktur, görülemez…

Bir daha hiç göremeyecek genç fidanların yitimiyle güneş etkisini yitirir, gün kararır.

Vatanımızın bölünmez bütünlüğünü koruyan aslanlar, gencecik fidanlar… Kimi yalnızca gözü yaşlı ana babalarının biricik canları… Kimi eşlerinin, nişanlılarının ya da kız arkadaşlarının sevgilileri… Kimi de doğmuş ya da doğacak çocuklarının babaları… Ve izleyen bizlerin gururları… Yiğitler, aslanlar en yüce mertebe sizin… Şehitlik mertebesi…

Gökyüzünde ışıldayan yıldızlara katıldınız… Ve ben her bakışımda size gülümseyeceğim.

Ve ben o ay yıldızı üzerimde taşıyorum, taşıyacağım… Yaşamımın sonuna dek.

Nurlar içinde yatın.

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 29, bugün ise 0 kez görüntülenmiş