Evlenmek için bir telaş var, bu aralar. Üst üste üç düğün vardı. Sonuncusunda, Altın Kızlar Kışlık Grubu’mdan bir arkadaşımın kızının düğününde, beraber olduğumuz bir ötekinin bana sitem ettiği “Yazıların çok aralıklı oluyor. Blogunu açıp da yeni yazı göremeyince bozuluyorum.” deyişi haklı bir söylemdi. İşte, aklıma düşenleri yazıya geçiremeyince böyle “karışık” ya da “ortaya tam karışık” [...]
Cuma günü Osmanlıca dersimizin son günüydü… Hava bunaltıcı ve nasıl okuyacağım ben şimdi belgeleri, durumundaydım… Hocamıza ve arkadaşlarıma “veda” olarak gitmem gerektiği düşüncesiyle biraz da geç olarak yola çıktım… Aklımda şöyle bir uğramak varken kendimi belge fotokopisi çektiriyor, okunanları not alıyor olarak buldum… Sonuna dek kaldım dersin ve vedalaşmadık… Bir yerlerde göreceğiz birbirimizi diyerek… Telefon [...]
Mevsim yaz… Deniz, güneş… Özlenen…
Özleme yol aldım, olağan… Oysa benliğim çoktan oralarda…
Sonunda… Özlediğimleyim… Kulağımda Joy FM ünleniyor… Yardımlarda, alıp götürmeye… Gidebildiğimce…
Sonsuzluk uzanıyor önümde… İstiyorum öyle olsun, düşlerimdekinden… Sağa sola kapatmışım yönümü… İlle de ilerilerdeyim…
Kıpraşan mavi, buluşmuş ufukta ton açığıyla… Dinginlik ve huzur dolu görünüm eşliğinde…
Bir şiir kitabı elimde, okuduğum… Öylesine durmaktayken yerinde, “her şeyin bir [...]
“Şehitler ölmez”… Şehitlik mertebesine ulaştıkları görevleri ise “vatanımızın bölünmez bütünlüğü”… “Şehitler ölmez, vatan bölünmez” diyerek içten haykırışımız, acımıza eşlik eden ve uğruna baş koyduğumuz gerçek…
Yazmaya başladığımdan günümüze dek olmayası kara haberleri duyduğumda kaç kereler yazmışım… Dün yine duyduğumda dayanamadım… Bugünse oturduğumuz yerden izlediğimiz görüntülerle yüreğimiz dağlandı… Taa uzaklardan… Bir de gelin ateşin düştüğü yerde yakıcılığını [...]
Fethi Paşa Korusu Üsküdar’da ve Beşiktaş başka bir ilçe… Biliyorum… Ben Pazartesi günü iki ilçedeydim… Bağlantı yalnızca böyle oluştu…
Hüsn-ü Hat kursu hocamız toplanıp bir yere gidelim önerisinde bulunduğunda “Fethi Paşa Korusu” olsun diyen bendim… Manzara İstanbul’umun her tepesinden baktığınızda görülen panorama gibi anlatılamaz, kuş sesleri ve doğayla bütünleşim de öyle… Görmek gerek… Böylece öğle buluşması [...]
Gecenin kör karanlığı… Severim ıssızlığını gecenin… Sessizliğin sesini dinlerim çoğu kez… Ya da hafif bir müzik eşlik eder, yanıbaşımda… Her ne yapıyorsam…
Bir kitaba dalıp gittim, bu aralar… “Aşk”… Elif Şafak, yazarı… Elimden bırakamıyorum… Sonuna da varamıyorum… Ah gençlik diyorum… Kitabını al, köşene geç, kıvrıl, bükül, ne dilersen yap… Dal git o diyarlara, sonuna değin oku [...]
“Gülfem Hatun yokuşunda… küçük bir kız yaşardı” gerçek öyküsündeki küçük kıza deselerdi o günlerde “Senin bir amatör eserin marangoz amcanın dükkânında sergilenecek.” diye… Sizce anlar mıydı ve de inanır mıydı???
Evet!!! Küçüklüğümde çevresinde dolandığım, şu anda eserlerin sergilendiği odanın birinde, ben neredeyse yarım asır önce ödevim olan küp, küre, üçgen prizma gibi geometrik şekillerimi yapmak için [...]
Fatih’in Mahkemesi… İsmek el sanatları öğrencilerinin sergisi… yazısının devamını okuyun
Derim ya hep, şu bildirimli günleri içime sindiremedim bir türlü… Bu da öylesi… Yine de aklına getiremeyenlere ders olsun gibi bir gün işte… Bugün günümüz ey anneler ve kendini anne duyumsayanlar… Aslında “anne” diye kadınların ayrımına da karşıyım… Ne kadınlar var, yalnızca karnında taşımamış… Ama çoğu anne geçinenden daha anne…
Kurslarıma gittiğim günler, çıkışımda Üsküdar’ımda şöyle [...]
Sevgili “güncem”, sana gereken ilgiyi gösteremiyorum… Gün aralıkları açılıyor yazışlarımda… Bu yola çıkışımda paylaştığım anlar, anılar olacaktı tamam biliyoruz onu ama birikti yazacaklarım ve ben aksatıyorum… Üstelik demiştim de ben tanıştığım “pazardaş”larıma salı günü, sizleri de katacağım yazıma diyerek… Gün perşembeyi, cumaya devredecek ve ben salıya takılmışım, dönüp durmakta aklımda… Öyleyse paylaşalım…
Salı günü erkenden kalktım… [...]
“Acısıyla tatlısıyla, hayat akıp gidiyor” cümlesi sıklıkla söylenen ve yazılıp işlenen bir cümledir. Bazı kez “Göz açıp kapayıncaya dek, geçip gitti yaşam” da demekteyiz. Biz… Biz kimler? Yaşı kemâle erip de sınıra yolculukta ister istemez koltuk sahibi olanlar… Geri gidiş yok… Hep ileriye… Kolunu şöyle dimdik uzatacaksın, işaret parmağın da uzanır durumda olacak… O yönde [...]
