Foto:Alihan Çetin
Önceki gün bir yazıya başladım… Beş paragrafıyla boynu bükük beklemekte… Neler oluyoor bana, bana neler oluyoor??? İrdelemeyeceğim…
Yeni yılın ilk yazısı senin kısmetinmiş oğlum.
Alihan’cığım… İyi ki doğdun. İyi ki varsın. Uzun ve mutlu yaşa. Doğum günün kutlu olsun.
Kısa ve net! Alışık olmadığım bir tarz. İyi de gün ağarmaya bir kala benden bu kadar… Neden mi uyumadım hâlâ? Ben de bilmiyorum… Bu aralar böyle takılıyorum. 
Face’ten doğum gününü kutlayıp, bir de pasta gönderdim… Toplam birkaç dakika sürdü… Oysa yarın pardon bugün sabah kalkıp yemekler, börekler, bir de istediğin “mozaik pasta”yı yapacağım. Önce uyku. Gerçekten sabaha kaç kaldı? Saat köşesine bakmayı kendime yasaklayıp, dooğru uyumaya öyleyse.
Teşekkür ederim oğlum. Sayfayı süsleyen özenle büyüttüğün, fotoğrafını çektiğin çiçeğin. Blogu hazırlayan sen, yazmayan ben… Doğum günü yazın iki satır, konulan fotoğraf yine senden. Tam bir sürpriz di mi şimdi sana???
Nice yıllara annesi… 
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 14, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Ocak 29th, 2012 at 02:27
Teşekkürler Anne
Her şey için…
Sevgiler
Ocak 31st, 2012 at 23:50
Dünyada tek karşılık beklenmeksizin verilen sevgi, emek, uğraş anneden çocuklarınadır.
Çoğu anne hak eder… Ama bazıları daha da çok…
Teşekkür ederim.
Sevgiyle kal.