Foto: Fatma Çetin
Yaşam tekdüze geçemiyor… Hastalık da bizler için ve gelişimine göre kimi olumlu ve olumsuz olgular da. Bizler sürdürmeliyiz… Tüm oluşumlara karşın yaşamımızı.
“Moral” sözcüğünün TDK’daki anlatımı “Bir insanın ruhsal gücü, manevi güç, maneviyat”. Ruhsal gücün önemi; manevi güç, maneviyat diye vurgulamalı yazılmış… Kendi adıma güçlendirme çalışmalarımı, aksak da olsa yapma çabalarındayım.
Davranışlarımız, çocukluğa dayandırılır hep, bu bilimin insanlarınca… Yaş aralıkları için de 3-4 gibi ya da az farklı rakamlarda uyuşulur. Her ne ise, olaylar karşısında verdiğimiz tepkilerimiz, başkalarıyla kurduğumuz ilişkilerimiz de bu yaş aralıklarında oluşanlara göredir, denilir.
En ufak bir olumsuzluk karşısında kimisine “Yelkenleri suya indirdi.” de deriz biz… Başına gelen onlarca zorluğa karşın kimisine “Amma güçlüymüş… Ne sağlam durdu.” da deriz. Bu da farklı algılamalara göre yapılır, çeşit çeşit insanlarca.
Bu duruşların “Ben neresindeyim” değil konum… Genel olarak yaşananlara bakılınca yelkenler suya inmişlerden olmamayı yeğlerim, elimden geldiğince… O ayrı.
Son günlerde Van ilimizdeki büyük deprem, Doğu Marmara Depremi’nde yaşadıklarımı, yaşananları anımsamak “Dik durdum.” denemeyecek denli etkiledi… Sarstı. “Bayram gelmiş neyime…”
Bayram öncesi yapılan kabir ziyaretleri ise zaten hüzün doludur. Bu hüzün eğer “Şehitlik”‘te yatanınız varsa katlanarak çoğalır… Yakınınız olsa da olmasa da… Tanıklık edersiniz o içten yaşanan acılara… Katılırsınız bir anda, kanayan yaraların dağladığına…
Uzatmayacağım… “Tek kare”… TV’de haberlerin birinde bir fotoğraf belirdi… Genç bir fidan… Anacığının elleriyle yüzünü sevip okşadığı… İçinin yangınını, yine içinde yaşattığı… Paramparça… “Bayram gelmiş neyime…”
Benim balonlarım vardı, onları kimler aldı???
Bu bayram yine geçen bayramda yazdığım yazım geçerlilikte… “Bayram gelmiş neyime” … Çıkmıyor ötesi… Ne edeyim dostlar…
Kurban Bayramı’mız kutlu olsun.
Kalın sağlıcakla.
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 32, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın