Foto:Alihan Çetin
Büyük bir Paşabahçe Mağazası’na girdim, Bağdat Caddesi’nde. Kapıda “bardağın dolu tarafından bakın” betimlemesiyle, yeni mağaza açarak onlarla çalışacaklar arandığı yazıyordu. Benim de sıklıkla kendime öğüt vererek uygulamaya çabaladığım bir yöntem, bu yaşam kargaşasında. Bugünse anlamını bile anlayasım yok… 1993 yılından beridir 19 Temmuz’larda olduğu gibi… Ablam ikinci yaşamına doğduğun gün, bugün. Huzur içinde ol. Yerinin cennette ayrıldığına inandığım ablaannem.
Gece bir CD aradım, aralara saklanmış ki her istediğimde bulamayacağım. Çocuklarım… bilirler düşkünlüğümü ve göz önünde olursa sıkça izleyeceğimi… Adı geçtiğinde dahi burulup tutamadığım gözyaşlarımı. Saklı tutulması bu nedenle de öyle kolay mı canım, bir CD giziyle oldu sanılsın… Yok ablam!!! İçime sinmişsin… Allah acını unutturmasın…
CD yi izliyorum, parmağım dur tuşunda ki ekranda sen belirince özlem gideceğim. Yaptım da… dura kalka gözlerimden akan yaşlarla… Yeniden doğuşa gitmeden 3.5 ay önceki durgunluğu… Nasıl da belirti vermedi??? Vermez mi hiç??? Kimi eline iğne batsa çevresine dar eder dünyayı. Kimi 3.5 ay kalan ömründe acısını içe gömer sessizliğine katık edip, böylesine… Son görüntülerini kardeşim almamış buraya. Zaten hazırlarken kesintiler vermiş çokça, araya müzik koyduğu… ağlama molalarında. “Hazırız, bu bir gerçek” dilimizde inanın. Geldiğinde geri dönüşsüz yolculuk… Mantığı yok, hüznü ortak ediyor.
Dünyalı mıydın ablam yoksa bir melek miydin sonuna dek çevrene yardım için koşturup, acını içinde yaşadığın.
Ertesi gün olmasını bekledim yazmak için ki duygularımın dinmesine izin versin yüreğim. Boşuna… İzin yok ablam… Genele yazarken sana döndüğüm gibi…
Sertab Erener’in o billur sesiyle söylediği bir şarkısını paylaşalım birlikte…
İyi ki varsın, iyi ki sevmişim seni
Hem aldığın hem çaldığın, helâl helâl sana
Yok istemem diyen gönlüm çöle bile razı şimdi
Yanlış yola giden bendim
Lütfen dön gel
Ben yazdım kadere hüznü perişanı
Sonu gelmez yine de bitemez ümitler
Ama yoksa bahçemin eski şanı
Sebebi koparılan çiçekler
Ne sebeple yazılmış olursa olsun o dizeler, ben aralarından çekip alıyorum ruh moduma uygunlarını…
İyi ki vardın ablam ve iyi ki sevmişim seni,
Sana bir şey veremedim sevgimden başka, hakkını helâl edecek sendin bana.
Ve kocaman bir evet ki gönlüm çölüne bile razı.
Dön gel desem bir düş olur bilirim,
Yine de düşümü gerçekleştirip gece sarıldın bana, duydum kokunu diyebilirim.
Kadere hüznü ve perişanı yazmayı kim ister,
Elde değil gerçekleşenler.
Umutlar hiç bitmesin dilimden düşmez,
Yine de bilmeden, istemeden ön saflara geçemez.
Bahçemin eski şanı yok, duyarım içten içte kanayan yüreğimde,
Koparıldın toprağımdan, bir başka toprakta aldın yerini bilirim de…
Ablam… İyi ki vardın… İyi ki ablam olmuşsun… Seni üzmek istemem oralarda… Ama hak ver, bir başkası olamaz ki sen gibi yaşamımda.
Nurlar içinde yat… Yerin cennet olsun…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 57, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın