Babalar gününde, müstakbel babaanne olmak…

foto:Değer Altunay

Yazım tarihinden gözümü kaçırıyorum, kaçıramıyorum… Allah’ım haziranın yirmiikisine gelmişiz ve son olarak onaltısını gösteriyor,düne bugüne merhaba demişliğim…Nasıl yaniii??? Oldum!!! 

Öğrencilik zor zanaat…Yaş “acıcık” ilerideyse…Daha da zormuş…İyi de haziran sonuna geldik ve daha da gelin diyor,öğretmenlerimiz…O zaman işler karmaşıklaşıyor böyle…Âniden kaçış planları giriyor devreye…

Hafta başından beridir,yazlığa gitme düşünceleri tasarlanıyordu ve hatta düşüncelerimin odağıydı da diyebiliriz… Şimdi günler uzayınca kalmak adına,gidecek eşyalar da artıveriyor…”Çantamı aldım,çıktım yola” olmuyor, tarafımca…Bir de nedense tüm iş ve koşuşturmacalar,gidilecek güne yığılıyor…Güç bela hazırlanan bir çanta,zorla yetişilen araç şekline dönüşüyor.Kapağı(!) atınca araca derin bir “oh!!!” çekip,dinlenme faslına geçiliyor,tarafımdan…Nereye dek? Eve vardığında,iş yapmaya başlayıncaya dek…

Bu kez de şaşmadı…Hani hep “gittim,gördüm,eğlendim” yazılarının altında yatan bir gerçek daha var…”yorgunluk”…Yazlığı aldığımızda öyle yoruluyordum ki iki de küçük çocukla…Kızdığım kişilere  “İnşaalah yazlığınız olsun” diye söylenirdim…Yan komşumuz “Büyüsünler,tek tişörtle bir hafta geçirecekler, rahatlarsın” diyordu…Büyüdüler,hem de kocaman oldular üçü de (biri eşim oluyor) ama hiç de tek tişörte talim etmediler…Yemek olayı abararak çoğaldı,yıkanan tişört ve çamaşırlarda da eksilme falan yoktu…

İlk gece şöyle bir yürüyüş yapıp gittik gazinoya…Yıldızlar ne çokmuş meğer,şehir ışıklarının arasında yitip giden.Fazla da oturamadık dışarıda,hava oldukça serindi.Çoğu kişi gelmemiş,boş bizim oralar…Bu da garip bir hüzün veriyor,eski coşkunluğa alışık bana.

Bu hafta gidişimizi “babalar günü” nü de denk getirdik…Evli oğlum da hafta içinde geleceklerini söyledi,oraya…Bir arada olmak hoş bir duygu…Pazar günü eşinin anne,baba ve kardeşi de geldiler.Hep birlikte kahvaltı ederken, telefon çaldı…Arayanlar eşimin babalar gününü kutlayan,ondan yaşça büyük arkadaşları…Pek de seviyorlar onu…”Şiiimdi uzaklaaardasın” şarkısı eşliğinde sanırım…Hep bir aradalar ya şehirde…E, o da uzun süredir onlardan uzakta…Özlemişler!!!

Ben de “tüm babaların,babalar günü kutlu olsun” dedim,telefon konuşmaları bitince.Bizim ufaklık “Eh benim de babalar günüm kutlu olsun” demez mi? Anlamadım önce…Baktım,yüzünde gururla karışık bir gülümseme var…Sofrada sessizlik…Bilmeyen taraf biziz,bilenler tepkileri izlemede…Allah için ben sezinlemiştim,şaşırmadım…Eşimle bu konuda hiç konuşmadık ama onca çatışmalarımıza karşın çoğu şeyde aynı düşünürüz…Bu da Allah’ın bir hikmeti olsa gerek…Tek şaşıran öteki oğlumdu…

Ayağa kalkıldı,sarılışıp kutlanıldı…Allah tamamına erdirsin,sağlıkla doğsun inşaallah dilekleriyle kahvaltıya devam edildi.O an aklıma bile gelmeyen gerçek bugün birden,usuma düştü…”babaanne” olacaktım…   *~*

Kahvaltıda süregelen bir konu da bebeğin kız mı erkek mi olacağıydı…Kız olsun istiyorlar…Şarkılardan fal tutmuşlar,kız olacakmış…

Ben hayırlısı ne ise o olsun diyorum,ne istediğimi soran olmasa da!!!  

Şimdi bu sitenin adına biranne.com demiştik adını da birbabaanne.com diye mi değiştirmeliyim???Gibi düşüncelere düşüyorum…Gerçi biranne.com da da cicili bicili anne yazılarım olmadı…Çocuklarım büyük olunca,ben de dilediğimce takıldım…Yeniden maması,agusu,sütü,gazı mı olacak yine akılda? Ama ben yeni bitirmiş gibi duyumsuyorum o evreleri…Yardımcısız,”evde tek başına” durumlarını yirmibir ay arayla yaşayınca ve de tüm büyümeleri süresince aynı şekilde sürdürünce,daha birkaç yıl önce bir bebeğe elimi sürebilmiştim…

Çocuk yetiştirmek çok özveri isteyen bir olgu…Eğer gerçekten önemsiyorsanız…”Saldım çayıra” durumlarında ne olur,hiç bilemem…Bana ışık yılı kadar uzak…Böyle olunca da yükümlülük o oranda artıyor…Ve aldığınız sorumluluğun bilinçli olarak yönetilmesi de ona göre oluyor…

Ne diyeyim, Allah çocuk sahibi olan her kişiye aynı özeni göstermeyi nasip etsin…Etsin ki geleceğimiz diye nitelendirdiklerimiz,gerçekten verilen özenle bütünleşerek o mertebeye varsınlar…Geleceğimizi emanet edebileceğimiz mertebeye…

Minik yolcumuzu sabırsızlıkla bekliyor olacağız…Biz sabırsızlık olsak da o akıllı bıdık,zamanında gelecektir eminim…Şimdi gel de heyecan yapma…Tamam kız ya da erkek olacağını öğrenecekler ama ya kime benzeyecek??? “Gen”ler nasıl bir ağırlıkta olacak??? Zeki ve akıllı mı olacak??? Ağırlık verdiği bilim dalı ne olacak??? Hangi sanat dalına yeteneği olacak???

Ben de abarttım mı ne??? Biz kaç ay kaç gün bekliyorduk dostlar??? Nereden nereye geri sayım yapacağım ben??? Adım neydi benim??? Nerede oturuyordum??? 

Her şey bir yana…

Bu bekleyiş de heyecanlı mı olacak ne???

Allah tamamına erdirsin…Hayırlısıyla,sağlıklı ve eksiksiz doğsun…Allah önce anne ve babasına sonra da bizlere bağışlasın…

Ne yazarsam yazayım,benim minik oğluşumun çocuğu olacağını yazıyor gibi değilim…Daha dün o minicikti yaaa!!! Ben de gencecik biriydim…Sahi biz hangi yılı sürmekteyiz??? 

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 29, bugün ise 0 kez görüntülenmiş