foto:Alihan Çetin
Hani hep derler ya “bir yastıkta kocayın” diye… Biz kocuyoruz ama iki yastıkta… Üstelik bu aralar, yastıkların arasında 70-80 km.cik bir mesafe var… Bugün böyle kutladık “otuzbeşinci evlilik yıl dönümümüzü”…
Tünaydın denilen bir saatte telefon çaldı ve “Haydi kutlu olsun, internetçi” diyen bir ses… Belli ki buradayken de şikayeti var da uzaklardan vurguluyor… Ama ne de uzak… Üstüne üstlük “Nişan kutlaması”… “Sizi görmek için geldim”… gibi sıklıkla geliyor, uzaklardan(!)… Ama kopamıyor da yaz geldi mi ağır basan, deniz kenarındaki mekândan… Haklı… Hele bir kurslarım bitsin… Ben de, ben de… 
Evli oğlum da dün geceden “alo” dedi… “Anne evde misin, yarın? Evlilik yıl dönümünüz ya, yarın geleceğiz.”… Ne mutlu bize… Öteki de yılları sayıyor, şaşkınlıkla… “Dayan yüreğim, dayan” modunda… Eh!!!Haklılar, şimdikilerle kıyaslanırsa…
Şakaları bir yanda toplayalım… Otuzbeş yıl… Dile kolay… Ama zorlu yıllar… Başlarda uyumla uğraşılan, folklorik özelliklerden ötürü… Ve de içinde geçim durumlarının da sığıştığı… Her anlamda… Derken normal prosedürün getirileri… Ardınıza dönüp baktığınızdaaaa… “Her yaşam bir roman”… Evlilikte ise yazıp anlatan, genelde bizim cinsler… Marslılar için bir şey diyesim yok… Onlar da kendilerini anlatsın… Ben burada “yüksekten uçuyorum”… Nasılsa daha “bir tek” yazımı bile okumadı, benim Mars’lı… Onun sorunu… Meydanı boş buldum… Atar tutarım, işte böyle… 
Şakaları gene bir yanda toplayalım… Tutmazsam kendimi, bilirim ben beni… Top atışları “salvo”…
Tünaydın vakti kahvaltımı ederken, National Geographic’imi açtım. “Buz Bebek”… Soluksuz izledim, öneririm… Ve hatta yazarak paylaşmayı da düşünüyorum. Cep telefonum uzaklarda, çantamın içinde… Duyma olasılığım “sıfır”… Bu nedenle arayanlar kızgın kızgın söylenerek, evden arıyorlar… Umurumda değil, kilitlendim konuya… Sonuç olarak, dışarı işim için gecikerek yola koyuldum… Ablamla buluştum “Buz Bebek” konusuna değindim, kızdı… Ama değdi… Bir kez daha izleyeceğim…
Akşam da yine benim hazırladığım yemeklerle, bizim evlilik yıl dönümüzü kutladık… Doğum günlerimde olduğu gibi… Koştur, hazırlan… Ne o? Kutlama!… Oooldu!!! Bir de bana “sürpriz” olsun… Elimde pasta, yorgun argın salona girerken, bu yıl ayrımına vardım… “Neden ben, Allah’ım neden ben???” {{Hamam böceği Rage. Bir çizgi film kahraman(!)ı…}}
Şakaları bir yanda toplamayalım, hepsini çuvala doldurup, boğazın serin sularına atalım…
Bugün mutlu oldum… Çok gülüp eğlendik… Ablam, annem, oğullarım ve kızımla… Akşam uzaktaki yastık eşimi de aradık… Şakalaşıp gülüştük, onunla da… “Geleceğim” dedi yine… Ama dönüş gününü de bildirerek… Eeee!!! Böyle işte… Geçen gece bir film izledim, adını unuttum ama konu olduğu gibi aklımda. Severek evlenen bir çift. Çook yaşlılar artık ve kadının hafızası gidip geliyor. Hastaneye yatırmışlar. Kocası bırakmıyor… O da hastanede, yanında. Kimi kez tanıyor karısı ve eskileri anıyorlar… Kimi kez yabancı sanıyor, imdat diyerek yardım istiyor… Kocası bırakmıyor… O da hastanede, yanında. Bu film ama değil mi??? Biri bana gerçekleri söylesiiin…
Kalın sağlıcakla… Biz, bu iki yastıkta kocayanlara da daha onlarcasını dileyelim…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 51, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Mayıs 26th, 2009 at 13:48
Mayıs 26th, 2009 at 14:06
Teşekkür ederim şirinem,
Bunca yıl sonra, artık kendimizle biraz eğlenelim diye düşündüm…Sağ olasın,güzel dileklerin için.
Sevgilerimle.
Mayıs 26th, 2009 at 16:13
Daha nice yıllarınız olsun bir yastıkta
Şakalarınızı da sakın atmayın bir yerlere olur mu?
Biten güne neşe kattınız yine
film “not defteri” olmalı bende çok severek izlemiştim.
Sevgilerimle
Mayıs 26th, 2009 at 19:48
Teşekkür ederim sevgili Figen,amin.
Evet!Filmin adı “Not Defteri”ydi.Şimdi anımsadım ve müthişti…Sonunda göz yaşlarım akıyordu ve ben ayrımında değildim…Biraz daha yıl al yaşamına,sevmenin ötesine geçersin izlerken…
Sevgilerimle.
Mayıs 26th, 2009 at 20:51
fatma ablacığım,yazını okuduğum zaman çok sevindim dile kolay tabiki tam 35 yıl daha nice 35 senelere ablacığım sen ve ailen iyiki varsınız ALLAHa emanet olun hep mutlu olun
Mayıs 26th, 2009 at 21:10
Teşekkür ederim Mustafa kardeşim,güzel dilekleriniz için.
Hepimiz Allah’a emanet olalım.
Sevgiyle kalın.
Mayıs 27th, 2009 at 23:57
Fatosh,canım kardeşim:) sağlıklı,mutlu yıllar dilerim allahtan çoculkarınla beyinle canım:)bizde bir yastıkta kocatsın sözüne 10 yıl uyduk benim boynumda fıtık çıkınca yastıkları küçülttük:))Kardeşim sevenlerinle ve sevdiklerinle geçsin yılların:)iyi geceler
Mayıs 28th, 2009 at 00:38
Fatma hanımcığım çok teşekkürler ediyorum.O güzel dilekleriniz hepimiz için olsun,inşaallah.”Bir yastıkta kocatsın” eskilerden gelen bir deyim olmuş.Satılan yastıklar hep “tek” kişilik…Yorgancılar kaldı da mı biz yaptırmıyoruz?
Sizler de ailecek birlikte ve mutlu yaşayın.Sevgilerimle.
Haziran 1st, 2009 at 18:59
ablacığım daha nice mutlu yıllar diliyorum bir yastıkta yastıklar aralansada yere düşmez inşallah bunlar hayatın iniş ve çıkışları belki hayat bunlarla daha güzel sevgiler ablacığım görüşmek üzere
Haziran 1st, 2009 at 21:34
Çok teşekkür ederim sevgili Aslıhan.
Otuzbeş yıldan sonra araya biraz espri katarak yazmak istemiştim ve böyle esprileri de “eskidik artık” diyerek bolca “salvo”larla ekleştirmekteyim.
Evet kardeşim hayat bunlarla güzel…Tekdüze sıkıcı olurdu… Katılıyorum…
Sevgilerimle.