20 Mayıs, 2009 tarihinde fatosh yazmış
foto:Değer Altunay

foto:Değer Altunay

Bugün “Hüsn-i Hat” sertifikamı aldım. Cuma günü de “Osmanlıca Türkçesi” sertifikamı almıştım.Eve dönerken aklımda kutlamak vardı, kendi kendime… Ama yarı yolda unutmuşum,o da bunu aldığımda geldi aklıma. Alışveriş yapmış bir durumda,elimde içinde yazmış olduğum hat yazısı ve malzemelerimin bulunduğu kocaman çantamla birlikte “ıkıl ıkıl” eve dönerken ikisi de uçup gitmiş aklımdan ve “kendi kendime kutlama sözüm” de… :(

Eve gelince bizim üçlü pehlivanlar da döküldüler bir şekilde ve “açlar”… Mutfağa girip,işe giriştim…Masa hazırlığını kotarınca,yine sertifikalarım düştü aklıma…İlkini buldum Osmanlıca çantamdan,ardından Hün-i Hat’ınkini ve naylon dosyaya koyup, evdekilere gösterdim.”Hele bir bakın” değil mi??? Kimsenin ilgisini çekmedi…

Aklıma geçen yıllarda aldıklarım geldi…Saklamıştım…Ben bir şeyi saklamaya karar verirsem, öyle bir yere koyarım ki asla bulamam…Ama inat ettim,aradım taradım ve sonunda buldum.Sırayla yazıyorum;
Yabancı Dil Arapça   1  (İlk Kademe)  2005/Aralık-2006/Mart
Yabancı Dil Arapça   II   (Orta Kademe)  2006/Mart  -2006/Haziran
Yabancı Dil Arapça   III   (İleri Kademe)  2006/Aralık-2007/Mayıs
Yabancı Dil Osmanlıca  1  (İlk Kademe)  2006/Aralık-2007/Haziran
Yabancı Dil Osmanlıca  II  (Orta Kademe)  2007/Kasım-2008/Nisan
Osmanlıca Türkçesi  2008/2009
Hüsn-i Hat  2008/2009

ŞİMDİLİK bitti…Allah sağlık verdiği sürece de öğrenmeyi sürdüreceğim.

Ohh!!!be içim rahatladı.İyi ki varsın siteciğim ve seninle paylaşıyorum… ;)

Dedim ki evdekilerin yoğun ilgisini görünce “Tüm başarı belgelerimi ve üniversite diplomamı da bunlarla birlikte çerçeveletip,koridor boyunca dizeceğim”…Kimse “tınlamadı”…Bugün bir maç varmış…Salona konuşlanıp,onun peşine düştüler…

Şikayetim var…Ben ilkokul,ortaokul ve lise öğrenimim süresince de hep “iftihar ve takdir”(bizim zamanımızda öyle derlerdi) belgeleri alırdım.Yine evde kimsenin umuruna gitmezdi.Hepsini bir zarfa koyup,saklamıştım.Hele bir yarın olsun…Onları da arayıp,tarayıp bulayım…Ben yapacağımı bilirim.Yeter değil mi ama???

Şimdi düşünüyorum…Kutlamamı ne şekilde yapsam? Kırkbir tane top atışı eşliğinde,ardından havai fişeklerin atılmasıyla başlayan ve yine kırkbir gün,kırkbir gece süren bir şölen eşliğinde mi olsa? Diyorum…Olmadı şöyle beş yıldız yetmez altı, yedi yıldızlı otelin balo salonunu kırkbir günlüğüne mi kapatsam?…Gibi…

Sen kalk yarım yüzyıllık yaşınla bu işlere giriş,altından başarıyla kalk…Kalktığınla kal…

Deeermişim…Bunların hepsi lâtife (TDK:Şaka)…Her şakada gerçek payı olsa da… ;)

Yeteri kadar ağladım(!)…Diyeceğim odur ki mutlu oldum.Çünkü Osmanlıca ve Hüsn-i Hat hocalarımız,sene başında uyarmışlardı “Devamsızlık edene ve başarılı olamayanlara belge verilmeyecek” diyerek.Gerçekten de ara ara gelenler ve başarısız olanlar cuma günü ve bugün “sertifika” alamadılar.Osmanlıca sertifikası,üniversitede sorumlu oldukları Osmanlıca dersinden “muaf” olmalarını sağlıyormuş öğrencilerin.Bu nedenle tüm belgelerim alnımın akıyla oldu.Arapça hocam Sevgili Fehime hanımla hâlâ görüşüyoruz ve beni örnek olarak anlattığını söylüyor,öğrencilerine.Ne güzel bir durum.Son Arapça kursumuza İlâhiyat Fakültesi öğrencileri de geliyordu…Ve ben yarım yüzyıllık yaşımla onlarla ders görüyordum…Tek umudum “Alzheimer hastalığı”na yakalanmayacağımı ummak,bu nedenle…Beyin loblarımın gri renklilerini çalıştırıp,artmalarına neden oluyorum ya… :D

İtiraf ediyorum,tatili beklediğimi…İki hocamız da oldukça yüklü ödevler verdiler bu yıl…Zorlandım…Ama sınıfımı da geçtim… ;)

İşte bu yaşa yakışır, böyle bir yazı…Sertifikadan başlayıp,alzheimer hastalığına nasıl bir geçiştir o ?

Sağ olun,okuyup da paylaştığınız için…Yoksa yine kendimde kalacaktı,tüm bu düşüncelerim…

Biraz olsun sakinleştim…Sanırım…Hepsini bir yerlere saklıyayım,yine en iyisi…Başka bir tanesini alıp,eğer bulabilirsem(!) eski sakladıklarımı…Yeniden celâlleninceye dek…  :)

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 81, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

“Sertifika…” yazısına 6 Yorum yapılmış

  1. Canım arkadaşım tebrik ederim seni ne yazıkki evdekiler pek bizim başarılarımızla alakalı değiller.Onlar için anne olmamız yeterli yemek olsun ev temzilensin ütüler yapılsın ay bide haklarını yemeyelim anneler gününde de unutulmazyız :))) şaka bir yana Allah acılarını göstermesin seni tekrar tebrik ediyorum ve başarılarının devamını dilerim herşey gönlün gibi güzel olsun

  2. Merhaba şirinem,
    Teşekkür ederim kutladığın için… :)
    Aslında kendime verdiğim ödül,belgelerimi dillendirmek(!) oldu.
    Yapılanların; kişinin kendi seçimi olduğu ve onu mutlu ettiği sürece…
    Başkaca bir beklentisinin olmaması gerekliliğini düşünmeme karşın…
    Sevgiyle kal.

  3. Tebrikler , tebrikler , tebrikler ….
    Kutlamayı maçın aşkına unutmuş olabilirler , siz tekrar bir hatırlatma yapın :) sevgiler

  4. Teşekkür ederim Ficen’ciğim.”Maç aşkı” olduğunda tek unutulan o belgeler olmuyor…Bilirsiniz… ;)
    Sevgilerimle…

  5. tebrik ederim canım sergini merak ediyorum sayfanda…ne yazıkki kadınların başarısını beyler görmüyor..gördükleri yemek güzel olsun ev temiz olsun fazla masraflı olmsın işte onlar için bayanın başarısı malesef canım tekrar tebrik ederim herşey gönlünce olsun:)

  6. Teşekkür ederim Fatma hanımcığım.Bence beyler bize belli etmeden İÇLERİNDE yaşıyorlar,kutlamayı. ;)
    Biz işimize bakalım,kendimiz için değil mi sonuçta tüm bu kurs ve başarılarımız?Öyleyse…”yola devam”…
    Sergi için çok erken,çünkü ilk yılım Hüsn-i Hat kursumda…Ama söz bir tane yazdığımı çerçevesiz olarak fotoğraflayacak ve bir yazı eşliğinde koyacağım.”Kışın yine bir gözden geçiririz” dedi hocamız.Dört tane de çizim için bekliyor.Yazın Allah nasip ederse yazacağım.Onları da belki…
    Sevgiyle kalın.

Yorum yapın