Güzel bir geceydi…

foto:Değer Altunay

Sonunda bizim “dört kafadarlar” dan biri yurt dışından geldi de buluşabildik…Gelmeden yorumunda ve iletilerinde ve de sıklıkla yaptığımız konuşmalarımızda ayarlamaya çabalamıştı zaten.Dün bir, bugün iki geldiği ve biz birlikte olduk.Banka emeklisi arkadaşımızın, onlara ayrılmış mekânı buluşma yerimiz…Ortam nezih,tanıdık ve güvenli…gece çıkacağız ya çok dikkat gerek…biz eski nesil böyle arayışlar içindeyiz.Ben bildim bileli gece çıkmaktan çok çekinirim…yine eskilerden kalma durumlar…Burada da rahmetli babacığımı anıyorum… Üniversitede okurken bile “dersin varsa bırak, çık ve akşam ezanı okunmadan evde ol” sözünden hareketle…Bu yaşımda bile o saatten sonra dışarıdaysam,bende bir heyecan…eve dönene dek yakamı bırakmayan.

İşe gittiğimde zaten eşimleydim.Yalnız eve döndüğüm bir gün sokak kapısını açtığımda, kapı üstüme küt diye kapanmıştı da tüm apartmanı ayağa kaldırmıştım “evde hırsız var” diye…Sonrasında dolap içlerine dek her yeri aramışlar ve eve öyle girebilmiştim….Şimdi aştım mı…eh!!! işte ,dediğim gibi heyecan yapıyorum… yalnızca…onu aşamamışım.Hava erken kararıyor,yapacak bir şey yok.

Can arkadaşımla buluşup,yola koyulduk…ben zaten gün boyu dışarıdaydım…üşümüşüm. Öyle olmaz mı?…tam ayarlarsınız her şeyi…o güne başka iş istemezsiniz…aksilik bu ya!…bir dolu iş çıkar.Bana da böyle oldu bugün(zaten yılda topu topu iki kez buluşacağız)…eve onbeş dakikalığına giysi değiştirmeye girebildim ve çıktık…

Bir araya geldiğimizde coşkuyla kucaklaştık…özlemişiz birbirimizi.”Yemeğimizi yedik” ama öyle iki sözcükle geçiştirilemez…Anlatılamaz bir mutlulukla,söyleşilerle geçen uzuunca saatler boyu.Her buluşmamızda konular değişiyor…yaşımıza göre.Önce evliliğimizdi…sıra çocuklarımıza geldi…sonra onların okul sorunlarına…derken evlilikleri…Şimdi ise hiç olmayasıca ufak tefek rahatsızlıklar ve unutkanlıklarımız… kendimizle müthiş eğleniyoruz.Günü geldiğinde onlardan bir demet sunacağım ama daha gençliğimizde(!) yazılacak şeyler değil bunlar.İki gün sonra bir kafadarın doğum günü…örneğin o saymayı bırakmış artık yaşını…doğru…aslında ne gerek var artık…beş,on,onbeş…ne o öyle?… 

Eski günlerimizi andık…o… beş,on,onbeşleri…biz öyle bir zamanda yetiştik ki “her şey tabu devri”…şimdiki zamanla kıyas edilemez…Şimdilerde “uzay çağı” sahi burada mı kalmıştık?…daha ilerilere de geçtik mi?…Baktık ki biz gelenek olarak daha “tabular”da takılmışız da!!!

Yedik,içtik ve kendimize göre eğlendik işte ve üstüne tatlımızı da yedik…Hiç eksik kalır mı?…Resmî yer ya kapanacak erkenden…biz de kahvemizi içmek için bizim caddeye gittik…Kış günü her yer erkenden kapatıyor…”Kahve Dünyası”nı bulduk açık…oraya girdik…hem de dışarıda oturmak üzere.

Gençler vardı oturan…ceketleriyle…Biz gençler(!) battaniye istedik mantolarımızın üstüne sarınmak üzere…”moda” diye canım…üşüdüğümüzden değil.”Tom Jones” çalmıyor mu üstüne üstlük…biz gençlerin döneminden kalma şarkılar…bu da sürprizimiz oldu…gel keyfim gel.Kahvemizi içtik,çukulata ve çukulatalı lokumumuzu da yedik afiyetle…Kimimiz fizik tedavi oluyor,kimimiz operasyon geçirmiş…kimimizin sağı solu ağrıyor ve battaniyeye sarındıkça sarınıyoruz…gece bitti.

Birini taksiyle yolcu ettik,kalanımız arabaya doluştu ve evlere dağıldık.Oh!!! sıcacık evim…başımda da bir uğultu var…müzik,gülüşmeler falan…oysa ki daha kahve içmeye gelenler  ve bizden önce gelip oturmuş olanlar oturuyorlardı öylece.

Zaman…gerçekten hızla yol almışsın…biz ayrımına varmadan…

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 38, bugün ise 0 kez görüntülenmiş