Mustafa…

foto:Fatma Çetin

Can Dündar’ın yazıp yönettiği “Mustafa” filmi bu akşam Dolmabahçe Sarayı’nda düzenlenecek görkemli gala töreninde izleyiciler ile buluşuyor…Sağ olasın sevgili Can Dündar,bizleri buluşturacağın için bu anlamlı güzellikle… NTV ve Komedya ortak yapımı ve de Sabancı’nın katkılarıyla oluşturulan bu film için “http://www.mustafa.com.tr” linkinde açıklamaları okuyabilirsiniz…

Yıllar önce “Sarı Zeybek” le bir kez daha gönüllerimize taht kurmuştu,Can Dündar…yalnız o kadar da değil… araştırmaları,kitapları ve 23 Ocak 2006 da bizlerle paylaşmaya başladığı “http://www.candundar.com.tr”… kendi sitesinde de görebileceğiniz “Mustafa” filminin fragmanları,ilgili yazılar ve bir müjdeli haber… “Mustafa” kasım ayı başında NTV yayınlarından kitap olarak çıkarılacak…

Can Dündar’la film için söyleşi yaptıklarında, bir çok sürprizle karşılaşabileceğimizi…bazılarından hoşlanıp bazılarına ise itiraz edebileceğimizi söylemişti… olabilir ama biz izlemek istiyoruz…Yıllardır onlarca kaynaktan yararlanarak hazırlamış olduğu bu değerli eserin…bir çok açıdan aydınlatıcı olacağına da inanıyorum…

10 Kasım 2008 tarihinde…Başkomutanımız Mustafa Kemal Atatürk’ümüzü yitirişimizin 70. yıldönümü… Yine özlemle anacağız onu ama yalnız o günle mi sınırlı kalıyor anımsayışımız…kendi adıma…ben her gün sokağımızın köşesindeki okulun öğrencileriyle andımızı söylüyorum…ve bayrağımızın dalgalanışını izliyorum…Hele tatil ve bayramlarda okulun büyük bir bölümünü kaplayan bayrağı da büyük bir mutlulukla izlemeyi sürdürüyorum…Tüm bunları değerinin bilincinde olarak yapıyorum…hepimizin de bu bilince kesinlikle sahip olmamız gerekliliğine inanıyorum…

Rahmetli dedem…babamın babasını hiç tanımadım…ve onun kardeşlerini de…Çünkü dedeciğim ve tam yedi kardeşi İstiklal Savaşı’mızda şehit düşmüşler…en küçüğü 17 yaşındaymış…Rahmetli babam da tanıyamamış babasını…öyle küçükmüş ki ve babaannem yalnızca 26 yaşında dul kalmış…Rahmetli dedem…annemin babasına ise gururla taşıdığı madalyasına bakarak,anılarını anlattırırdım…yanına oturup…Gözü yaşlı,göğsü gururla kabarmış anlatırdı…Onlar İzmir’e yakın oturanlardan…en içinde olanlardan yaşananların…ve acıya en yakın tanık olanlardan…

Ne çabuk unuturuz yapılanları…ne çabuk karalarız aynaya bakmadan çevremizdekileri…ve ne denli kolay kadir kıymet bilemezlik ederiz…Bir dur ve düşün…nereden nereye…nelerden nerelere…kolay kazanılmaz hiçbir şey…önüne sunulmaz herkesin…Bir önder gerekir yönlendirecek…ve o da bir insandır…her türlü başarısına karşın…

Sürprizler var diyor ya Can Dündar…merak içindeyim…yakından tanımak istiyorum…Onca kalabalığın arasında yalnız mıydı,her büyük insanın yalnız bırakıldığı gibi…Duygu ve düşünceleri nasıl anlam kazanıyordu olağan ve olağanüstü durumlarda…Kesinlikle sakin biriydi ki o değerli kararları alabilmişti,diye düşünüyorum…Yoksa bir heyecan içinde mi varıyordu sonuca…

Devrimler…ki o yıllarda…benimsenmiş alışkanlıkları öteleyerek… üstelik her babayiğidin harcı olmayacak denli köklü değişim…”muasır medeniyetlere ulaştırmak” amaçlı…neye???… “çağdaş medeniyet”lere…ulaştık mı? Evet! Öyleyse değerini çok iyi bilelim… Bilinçli,çağdaş,laik ve demokratik birer vatandaş olarak yaşamımızı sürdürelim ki yitirilen canlar,verilen emekler boşa gitmesin…Borçluyuz bunları… onlara… “Unutma ve sahip çık” anımsayacağımız baş ucu cümlemiz olsun…

Sevgili Can Dündar…belki hoş gelmeyecek gösterimler de olabilir,doğrudur…ama hatasız kul olur mu?…Allah’ın bize seçerek göndermiş olduğu “Mustafa” mızın…Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk’ümüzün bir kul olduğunu biliyoruz…Elbette değişik gösterimler çıkabilecek,bilinmezlikte…ama yaptıklarının önüne geçemiyecektir…Çünkü O… Türkiye Cumhuriyeti’mizin kurucusudur…vatanımızda rahatça oturabildiğimizin sebebi…derin bakışlı ve ileri görüşlü o mavi gözleriyle…

Ve bugünün anısına el emeğim,rölyef çalışmamı…yine kendim fotoğraflayarak yazıma ekledim…belki biraz kötü çekim ve tarih de üzerinde…ama ilk denemem ve tümüyle bana ait ilk eserim…sitemde de…

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 22, bugün ise 0 kez görüntülenmiş