foto:Ömer Cem Gözlüklü
İyice inandım ki düşünce gücüyle ilintili çağrılar…”Bilinç,düşünceyi farkında olarak kullanmamızdır… Bilinçaltı ise aklımızın farkında olmadığımız bölümüdür ve onda dokuzu denizin altında olan buzdağına benzetilebilir…” diye yazmış “Jack Ensing Addington”… Uzun süredir okuma gereği duymuyordum… zamanı gelmiş demek… Raflarda da arka sıralara geçmiş…aradım buldum…okumam gerek yeniden…
Hat kursumun ilk gününe sevinçle giderken karşılaştığım,sokağımızda oturan bir kadının “biz hastaneye gidiyoruz,sen kursa” cümlesinin oluşumunu anlatmıştım,bir yazımda…O günü yaşadım,yazdım da… ama atamadım üstümden… o düşünceyi…Hatta derste otururken bile “ya ben de hastalanır,gelemezsem” düşüncelerini,savmaya çalışıyordum sürekli…Becerememişim…bilinçaltımda işlemiş durmuş ki Allah beterinden korusun,der oldum…
Tetkikler temiz,sevincim buruk…neden?…sevin işte…bırak çevre etkenlerini…İşte şimdi,griple boğuşmanın yanısıra…bileğine geçirilmiş bir de medikal malzemeyle dolaş…hareketin kısıtlansın…bileğinin ağrısının yanısıra…adına da “tandon zedelenmesi” desinler…
Eşim, eve hapşırarak geldiğinde ilk sözüm”şimdi bize de bulaştıracaksın” olmuştu…Oysa çoğu kez korunarak,hastalanmadığımızı da bilirim…”baştan kabullenme” budur sanırım…bekliyorum ki olacağım…ve oldu da…
Bir gemi Doğu’ya gider,biri Batı’ya.
Esen aynı rüzgarla;
Hangi yöne gidileceğini belirleyen
Rüzgar değil,yelkendir.
Ella Wheeler Wilcox
Anlaşılan ben bu aralar bıraktım kendimi öylece…esen rüzgarın sürüklediği yöne…idareyi ele almanın zamanı gelmiş,geçiyor…Nereye gitti benim “her şey güzel olacak” söylemim?…
Aslında her sorunun,kendi gücümüzle çözülebileceğini aklımızdan çıkarmamalı ve gücümüzü yitirmemeliyiz…Stresin gücümüzü yitirmemize neden olarak…hastalıklara çağrı olduğunu da…
Rahat ve huzur…hep istenir…gerginlik ve sinirlilikse gücümüzü yitirmemize neden olur…”Huzur”,durağan gibi düşünülmesine karşın…gücün merkezidir…güçle doludur…”Denge”nin önemini de yadsımamak gerekir…Diyor ki yazarımız “Denge,nasıl şoklar,değişikler yaşarsak yaşayalım huzur içinde ve güvenle yolumuza devam edebilmemizi sağlar.Dengeyi yitirirseniz,her şans rüzgarı sizi yumruklar;beklenmeyen şeyler hayatınıza renk ve lezzet katacağına sizi telaşa boğar.”
Hiç görüşmediğin,yakın olmadığın ya da çok yakınından bile gelse bu tür,olumsuzluklar…endişe ve bekleyiş içine girmenin ne denli zararlı olduğu ortada…Belki yine tetkiklerim gerekecekti,belki yine grip olacaktım ve belki yine ufacık bir ters hareket sonucu tandonlarım zedelenecekti…bunları yaşayacaktım… ama bilinçaltıma yerleştirmiş olduğum olumsuzluk bugün bunları yazdırıyor bana…Öyleyse…
Huzur içinde ellerimi kavuşturuyor ve bekliyorum,
Rüzgara,gelgite ya da denize aldırmıyorum;
Artık zamana ya da kadere isyan etmiyorum,
Bana ait olan bana gelecek çünkü.
John Burroughs
Gereksiz beklentilerle yaşamımızdan “an”lar yitireceğimize…uzlaşım içinde olup,o değerli “an”ları dolu dolu yaşayalım…derim,öncelikle kendime…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 51, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın