“Biranne.com” doğdu bugün… daha onlarca yıllara… dilerim :)

foto:Değer Altunay

Bir anne dedim ve başladım… Tam bir yıl olmuş… Nasıl geçti habersiz diyemiyorum… Haberli ama çook çabuk geçti…

Benim doğum günüme ise tamamı tamamına 9 (dokuz) gün kaldı… Allah nasip ederse, dolu dolu 55 (ellibeş) yılı geride bırakacağım… Yarım asır ve beş yıl da üstüne koyun… Öyle bir yaş…

Geriye dönüp bakmayın, hep ileri dönük yaşayın derler… Der birileri ama olanaksız… Şu bir yılda bile onlarca kez, dönüp dönüp yazılarıma baktım… Kimi kez ne yazdığımı unuttuğumdan… Kimi kez nasıl yazmışım diye kontrol amaçlı… Geçen yıllarıma nasıl dönüp bakmayayım… Olanaksız…

Paylaşan dostlarıma içtenlikle teşekkürler ediyorum… Geçmişte yaşadıklarıma da tanık oldunuz… Günlük yaşamımdan da paylaştık birlikte… Ve arada öykülerde de buluştuk… Bu yazımla birlikte tam 239 kez  başlık bulmuşum… Tam 239 da konu… Doğal olarak… 

Yazmak kolay iş değil… Bunu kesinlikle anladım… Asla bir karalama yapmadım… Oturdum PC nin başına… Ve ne geçiyorsa içimden yazıya döktüm… Ara yerde duraksadım… İtiraf ediyorum… Sansür uyguladım… O, ne geçerse içimden deyişimi örselercesine… Bir öykü değil… Roman da… Gerçek yaşamdan kesitlerde buluştuk… Çoğu kez… Ve gerçek yaşam hata kabul etmez… Ve ben elimden geldiğince hata yapmamaya çabalarım…

Kuşkusuz hatasız kul olmaz… Oluyordur ama en azına indirgemek de bizim elimizde… Yazılarımda da bunu uygulamaya çalıştım… İçten, doğru, doğal… Ama seviyeli bir paylaşım… Aynı yaşamımdaki uygulamalarım  gibi… Elimden geldiğince…

Göründüğün gibi ol ya da olduğun gibi görün… İlkemdir benim… Paylaşımlarım da bu doğrultuda oldu… Hep… Arkadaş ve dost seçimim de bu doğrultuda olanlardandır…

Abartısız yazdım… Abartısız yaşadım… Öyle öğrettiler ve benimsedim… Kişiliğim bu düzeyde oluştu ve ben de öyle öğrettim… Çocuklarıma…

Sitenin adı “biranne” ve akla direkt çocuk bakımı, yemek tarifi gelebiliyor… Aykırı oldu, bu tanıma… Ama dedim ya içimden geldiği gibi yazdım… İlgi alanlarım da yazdıklarım, oluyor…

“Hakkımda” yazmış olduklarımı hiç yadsımıyorum… Ev işleri ve çocuk bakımı beni hiçbir zaman oyalamadı… Onlar yapmam gereken işler ve sorumluluğumdu… Bunların yanı sıra aklımı sürekli çalışır durumda tutmalıydım… Ve kütüphane dolusu kitap okudum, çocuklarımı büyütürken… Sonrasında  yaratıcı hobileri de ekledim… Şimdi de öğrenmeyi sürekli sürdürüyorum… Benim için olmazsa olmazı…

Eh! Bu yapıda birinden cicili bicili yazılar çıkamıyor  işte… Örneğin… “Pasifikte doğum sancısı” yazımı öylece ortada bırakmadım… Sayın Prof.Dr. Uğur Kaynak’a sordum… Okyanus ortası volkanı olduğunu, olayın dünyamızı etkileyeceğini ve her yanardağ malzeme çıkışının, bir gravitatif kütle yer değişimi olduğunu da bilgilerime ekledim… Ve daha da fazlasını…

Kendimle ilgili bir şeyi de öğrenmiş oldum… Dışarıda olduğumda insanların ve canlıların davranış biçimleri, bir ağaç ya da eşya… Aykırı, sevimli, itici… Ne şekilde ilgimi çekiyorsa… Öylece fotoğraflıyorum… Belleğime… O andan sonra, nedenler ve niçinlerle çözümlemeye çalışıyorum… Ya da doğa güzelliği karşısında… Özümlemeye başlıyorum… Kalanı ilgi alanım dışında oluyor…

Ve belki başka özelliklerimle de karşılaştım… Yazmanın kendini daha bir tanımak olduğunu da anladım… Kimseyle yarışın olmadığı bir dünya benim için… Kendinle başbaşasın ve görmediğin ama duygularını dile getirişini paylaştığın dostlarınlasın… Yalnız değilsin… Birileri bir yerlerde okuyor… Belki katılıyor belki de önemsemiyor… Ama günün belki de gecenin bir diliminde… Seni duyumsuyor… Dilerse yorum getirip paylaşabiliyor… İlginç olan bu…

“Bir anne” doğdu bugün… Ve kendimden özetle paylaşarak kutladım ki… Bu anneyi biraz daha tanıyın… Yazdıklarımı paylaşan siz dostlarım… Hepinize içten teşekkürlerimi yineliyorum…

Hoşça kalın… Sevgiyle kalın… 

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 136, bugün ise 0 kez görüntülenmiş