foto:Değer Altunay
Ülkemizde 4.0 MD ve 5.7 MD depremler olurken,İran 6.1 MD… dünyanın çeşitli bölgeleri de 6.1-7.1 MD arası depremlerle sarsılıyorken ve ben bunlarla ilgili bilgiler toplamaya çalışırken… big bang dedikleri büyük patlamanın deneyine kaptırmışken kendimi… tüm bunların arasında yaşamın olmazsa olmaz işleriyle uğraşırken, bir de kütüphaneden ödünç aldığım kitaplarımı okuyor olduğumdan… yazacak zaman da bulamadım… doğal olarak…
Ama bugün mola aldım kendime, kendimden… “Anlamlı fotoğrafların sırrı”…can arkadaşıma gittim… uzun aradan sonra… çünkü hep o geliyordu… Ne iyi etmişim de… girer girmez “koltuklarını güle güle kullan” dedim… kızdı… Meğer her gelişimde aynı cümleyi kurarmışım… aynı koltuklar için…
Kendimi bildim bileli…bir eve konuk olarak gittiğimde… evin nasıl eşyalarla döşendiği,karışıklığı gibi ayrıntılar… hiç ilgimi çekmedi… kişiler ve kişilikler…öncelikli oldu…Moda denilince de…yakışan ve göze hoş görünen olması, yetti bana…Abartılmış yakışmazlıkları… hiç sevmedim…yaşamın her alanında…
Birlikte geçirilen zamanın…arkadaş, eş, dost, çocuk ayırdetmeksizin… paylaşılırlığı, sıcaklığı,içtenliği önemli oldu…soğukluk,içtensizlik ve uzaklıklara inat…bu ilkeyi benimsedim… İstediğim yere o içtenlikle gittim…zorunluluklarda da görgü kurallarını uyguladım…uygularım…
Paylaştık uğraşlarımızı…susturduk sorunlarımızı…az biraz başlasak da…örttük üstlerini ki yine az biraz zamanımızı…geçirmeyelim hüzünle…Neşeyi çağırdık ve güzel paylaşımlara yelken açtık…estikçe yol aldık…ve mutlu ayrıldık…birbirimizden…
Gereksinim duyduğunda gerçek dostlarının olduğunu bilmek…güzel bir duygu…kolay oluşmayan ama sonsuza dek sürecek…var olduğumuz sonsuza…Belki iki elin parmaklarını da geçmeyecek…ama olsun…kapsadığı alan öyle büyük ki kalmıyor yer, başka açılımlara…duymuyorsun bile bir boşluk…
Bazen var mı diye düşünürüm…hâlâ… böyle art düşüncesiz dostluklar…Gün, öyle gün olmuş ki artık…çıkarların ön saflarda olduğu…yanına yanaşılmadığı yalın yurttaşın…Akıl ermez böylesi işlere bizde… ve ermedi de…
Biz böyle mutlu yaşadık arkadaş…ve yaşayacağız …
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 30, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın