foto:Değer Altunay
Semt pazarımız vardı bugün… olmuyor çıkmadan, atlasam da bir haftayı…sevmiyorum o itişen kalabalığı…Tanınmış…taa otobüsler kaldırılıp,toplaşılıp gelinen “salı pazarı”…hiç uğrak yerim olmamıştır… yaşamımda…
Kulağımda müzik sesiyle çıktım,aykırı gelse de insanlara… duymamak için… aniden kulağımın dibinde patlayan,pazarcının sesini…Almak için çıkılmış yola…nedendir o,dikkati çekme nârâları…yok başka seçenek,ille de bitecek tezgâhtaki… ben değilse o,o değilse öteki… gelecek işte…dur hele…
En ıssız tezgâhı seçiyorum ki olmasın itiş kakış…izliyorlar mı ne?…doluyor,peşim sıra…Hele bir durun,kaçmıyor…üstüne abanıp almak neyin nesi?…Ah! biz kadınlar…yetmedi eşleri,itişiyor yanı başlarında…iki olan kol,oluyor dört…ve olanca hızlarıyla…Şaşakalıyor,ne seçeceğimi bilemiyorum…
Yıllar önce yine aralıklarla gittiğim pazardayım…elma alacağım…En boş tezgâhı seçtim,elmaların estetik görünümlerine bakıyorum…Bir yaşlı kadın ve torunu belirdi yanımda…ardından bir akın oldu ve bir kenara itiştirildim…Allah’ım o ne pençeler…inanamadın gördüklerime…birbirlerini ezercesine…eller kollar birbirine karışıyor ve bağrışıyorlar…Alacakları birkaç kilo elma ve tezgâhın üstü dolu…Satıcı bir kenarda duran ve kimseye dokundurtmadığı,kasalardan seçmeme izin vermişti…
Kimsenin kimseye yol vermediği…pazar arabalarını sürüklerken(!) arkalarına bile bakmayarak,ayakları ezdikleri…üste başa takıldıkları…bir kalabalık ve uğultu…ama gerek ki çıkılıyor…sıklıkla olmasa da…
Meyveler ve sebzeler için bile…güzelliğin ve olgunluğun ön planda olduğu seçimler…Ne ilginç…kimse demesin güzellik önemli değil diye…Bugün domates alırken…bir an düşündüm…muntazam olanlarına bakıyorum,en güzellerini seçme çabası içindeyim…yalnız ben değil…alan her kişi…Kalanlar ayrılıp sınıflanıyor…ezikler bir yana,ufaklar bir yana ve çok kötü ezilmişler çöpe…İşte yaşamın içinden bir görünüm…seçimler hep böyle yapılıyor…her alanda…ne acı bir ayrım…Yaşamın gerçeği de olsa ve seçicilerden biri de olsam…Kendime kötü geldim, kendim…o an…
Bu sabah gazetede bir haber…karmaşık bir ilişki…ülkemizde değil…Bir çocuk harcanan orta yerde… dört yaşında bir melek…Annenin,kocasından ayrılıp…kocasının babasıyla evlenmesi ve bu çarpık kişilikler yenilgisinin…onun sonu olması…Çocuk hasta…ya babasından yediği dayaktan ya da doğuştan…anne yanına alıyor ve artık kocası olan,öz dedeyle birlikte…hiçbir özrün ve savunmanın yapılamayacağı bir kararla…yaşamına son veriyorlar…
Herkes güzel,akıllı,zeki ve başarılı olmak ister…belki daha da uç istekler olabilir…ama olası mı?…”Kendimle barışığım”söylemi…sanırım bu nedenle ortaya çıkmış…ve “olanla yetinmek”…Kimse istemez,özürlü ya da bakıma gereksinim duyan bir çocuğu,bir yakını olsun…Kimse istemez, özürlü olsun ya da başkasının bakımına gereksinim duysun…Ya öyleyse?…
Hasta çocuğu olan bir anneye…”ben olsam çekemem” denilebilir mi?…Olsa olsa “nasıl yardımcı olabilirim?”dir doğru söylem…TV de özürlü çocukların nedense hep anneleri yanında…babaların içi kaldırmıyor…Çoğu boşanıp…içlerinin kaldıracağı yeni bir yaşama kucak açıyor…da o kucağın neyle dolacağı… hiç belli olmaz…
Öyle etkisinde kalmışım ki okuduğumun…çok çünkü böyle akla sığmayacak haberler…Şaşkın sanki çoğu insan…Çocuğunu uyutup,aşığını eve alıp,kocasını öldüren ya da öldürten de bir kadın…”İnanılmaz ama gerçek” programı gibi…Gazetelerin üçüncü sayfasını okumama kararı aldım şu an…Olmayacak mı bu olaylar?…olacak ama okumayacağım…Yoksa böyle bir domates seçimi bile…beni nerelere götürüyor…
Ülkemizde ya da değil…yakınımda ya da uzağımda…tanıdığım ya da tanımadığım…önemli değil…yapanların “insan” olması önemli olan…Eskiden de oluyordu da iletişim bu denli hızlı ve ulaşılabilir değildi belki…ama bugün olması…bu asırda olması…Hani biz uzay çağını aşıyorduk?…aştık mı yoksa?…Yoksa ilkçağ öncesine mi dönüyoruz…dilimin dönmediği o çağlara?…Neler oluyor….?…Dünyaya verdiğimiz zarar yetmiyor…gelişip ileri gideceğimize…yok mu ediyoruz birbirimizi?…geleceğe atılım düşleriyle…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 31, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın