Yaz nedeniyle yazıların arası açılabiliyor… Hafta sonları oluyor gidişlerim ve internet bağlantısızlığım… Dinlence,dinlenme olmadığından… geldiğimde mola alıyorum… oturduğum yerde kalmacasına…
Geçen hafta gittiğimde arkadaşların tümü, birlikteydik… bir ara baktım… öylece deniz kenarında oturuyoruz… hiç birimiz denize girmiyor… “olmayanın özlemi, bu olsa gerek”… TV de bir karış denize girmek uğruna yapılanlar geldi aklıma… bizse birbirimizin özlemindeyiz… yetiyor iyot kokusu ve orada oturmak… elinin altında ve dilediğin an girebilirsin ya denize… özel gelmiyor… (dikkat!… ilişkilerde de mi böyle oluyor?…)
Bu hafta bir eksikle yine toplandık ama bu kez denize de girdim… Geç bir zamanda kıyıya gitmemize karşın…yine sıcak…ve yoruyor…Mehtap yarım olmuş ve portakal rengi… öylece ışığını yansıtıyor…görünüm güzel…gece de…Hoş bir soluklanma…dönüş zor…yine kapalı ortama…hiçbir şey sonsuza dek sürmüyor…ayrılıklar…hüzünlü…
Her yıl gelenek olmuş…”yaza veda” yemeği yapılır…gerçek vedalaşanların kendini bilemediği…Geçen yıl açılış ve kapanış konuşmasını yapan edebiyat öğretmeni bu yıl,gerçek vedalaşanlardan…Açılış konuşmasının ardından…yitirilenleri okumuş ve saygı duruşu yapmıştık…
O okurken yitirilenleri,aklımdan “bir dahaki yıl okuyabilecek mi?” gibi bir düşünce geçmişti ansızın…öyle bir umutsuzluğa kapılabiliyorsunuz,o anlarda…ve yitirdiğimizi öğrendiğimde gerçekten şok olmuştum…o anda oluşmuş ve şimşek gibi gelen düşüncem nedeniyle…Aslında belli bir yaştan sonra hep o gözle bakar oluruz…gamlı baykuşluk yaparak…beklentimiz…günü yaşamak yerine,sonu beklemek üzerine kurulu olur…
Görsek; yaşam dolu,yapabildiğince doludizgin giden genç yaşlıları…yakıştırmamız hiç de iyi sözlerle olmaz… ardına eklediğimiz “bu yaşta” nitelemesiyle… Tüm işlerin bitirilip, huzurla yaşanması gibi bir olgu olmadığına göre…ele geçen her güzel an gereğince değerlendirilmeli ve hatta o anlar yaratılmalı…diye düşünmeyi bir öğrenebilsek…
Bir hanım var…eşini yitirmiş ve iki çocuklu…bir çocuğu rahatsız ve onun üzüntüsüyle bütünleşmiş…bir çocuğu uzaklarda…Denize giderken merhaba diye sarılıp evine kahveye çağırıyor…ve denizden çıkışta aynı işlemi bir kez daha yineliyor… unutuyor… Üzüntüler, üzücü düşünceler insanı çok yıpratıyor… Bir teyzemiz var…evine gittiğimizde soruyor…”bu oğlum” dediğimde…”aklım biraz karışık,benim oğlum mu?” diyor…belli etmeyecek,yittiğini belleğinin…öyle hanımefendi…o durumunda bile…Örnekler çoğaltılabilir…var çünkü bir dolu…ve yanlarında bakıcı kadınlar………Zor….
Gülüp eğlenmek uzun süreli olamıyor…işliyorsa bir yandan geçmiş…şöyle bir olasılıkları sıralayabiliyorsanız…varsa önünüzde yalın örnekler…buruklaşıyor…duralıyorsunuz… Önemli olan çok da hassaslaşıp,takıntı durumuna getirmemek…dengeyi sürekli korumak…günü dolu dolu yaşamak,geleceği de rafa kaldırmamak……Zor,hassas dengeler…
Bu yıl geceye gitmeyi hiç canım çekmiyor… Dengeleri tam kurabildiğimi asla söyleyemem… ki salınır dururlar,terazimin kefeleri…hep derim ya…O salınımlar arasında…geçiş yapan görüntüler…gerçek yaşamdan örneklerle doludur… yanıbaşımda… ya da biraz uzaklarda…ama gerçek kesitler…yaşadığınız sürece isterseniz görebileceğiniz…Bu bir seçim…görmezden de gelinebilir…başa hiç gelmeyecekmişçesine… geldiğinde düşünürüm diyerek…ben öyle yapabilenlerden olamıyorum…
Belki yine de arkadaşlarım katılırsa orada olacağım…kıramam ve kıyamam onlara…bozamam bütünlüğü…Yaşamın götürüsü de olacak, sevindiğimiz getirileri de yanısıra…doğal olarak… Toparlanmamak olası değil ve ılımlı yaklaşmak…her olaya olduğu gibi…olumlu yaklaşımlar sergileyerek…yapılabildiği ölçüde…
Elde değil…neşe dolu ablalarımızın, bizden büyüklerimizin durumlarını görüp de sarsılmamak…Bu… gençlere bile neler oluyor, diyerek geçiştirilesi bir durum değil…kuşkusuz çok daha acı verici dilemediğimiz olayları yaşayabiliyoruz…ama her can önemli…yaşadı ve gördü nedeni ile avunulsa da…
Başlık olarak her bir kullanımını yazdım…gecikme,rötar,teehhür…gençler,orta yaştakiler ve daha büyüklerin kullandığı…Aradaki ayrımın, yıllarla kelimenin yazımı olarak değişse de aynı anlamda kullanıldığı vurgulamak açısından…Evet yıllar geçiyor ve anlaşılamaz geliyoruz bir öncekilere…ama düşünmeliler ki biz aynı anlatımı…farklı kelimelelerle kullansak da…aynı anlamda bütünleştik onlarla… ayrı zaman dilimini kullanıp,aynı döngülerden geçecekleri gibi…Algılamak geç oluyor ama… zaman…asla görmezden gelmeye izin vermiyor…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 20, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın