Yardımcımı tanıdığımda, iki yıllık evli yirmiiki yaşındaydım… O devirde mortgage yok… eşimle aynı yerde çalışıyoruz ve işverenimizin … bizim yaşımızda çocukları var… Düşünce tarzımıza, davranışlarımıza değer vererek … ev almamıza destek oluyor… ödememiz için de elinden gelen yardımı esirgemiyor… Güven var… sevgi var… yardımlaşma da… Verilen sözlerin tutulduğu, insanların bir bakışta anlaşılabildiği dönemler… gizlisiz, yalansız… ardından çevrilecek dolaplara yerin olmadığı… Eğer oluyorsa da azınlıkta kaldığı… ve şu an olduğu gibi o gün de bizden ırak olduğu…
Yeni evimize taşınacağız… son bir denetime gittiğimizde… merdivenlerde karşılaştık, onunla… Temizlik için yardıma gelip,gelemiyeceğini sordum… uygun günde anlaşamadık… Karşımızdaki evin görevlisinin eşiydi… benden üç yaş büyük… gencecik o da… ve bir çocuğu var… Sonrasında bir gün belirledik… ve yardımıma geldi… hep… nereye taşınırsam taşınayım… uzakları yakın etti… beraber büyüdük onunla…
İki çocuğu daha oldu ve benim de …yaşamlar apayrı…paylaşılanlar aynı oldu…Yardım ettik…gerekli olduğunda…neye gereksinim varsa o an…ve kim içinse…İnandı ve güvendi ve de paylaştı…bildi ki paylaştığı,kalıyor yerinde…gitmiyor ötelere…
Bugün yine birlikte yaptık işimizi…hem koşturduk,hem konuştuk…Yemek üstü kahvemizi içerken yine söyleştik…Her bir insan,ayrı bir yaşam…öyküleri çağrıştıran…Otuziki yılın birikimi…yaşananların,paylaşılanların çeşitliliği…Hep bir şeylerin peşinde koşulan…aslında şey dediğimiz umudun adı olan…Baktım…baktı…bakıştık…yılların getirisi çizgilerimize…her çizginin ayrı öyküsünü dillendirdik…eskiler dönüp dolaştı… ön saflara geçti…
Artık durulup oturulması gerek yaşlar…da izin vermiyor yaşam…koş ,didin diyor…kendin için değil hâlâ… kendinden olanlar için…sorunlar…tükenmeyen… Sorumluluk… yüklenicide kalan bir olgu… yüklenmiş görünende değil… ki bir bilinmez… aslı bilinir de işe gelmez…
Bugün temizliğin kokusu vardı evimde…yanısıra söylemlerden çıkan çeşitli kokular eşliğinde… ki paylaşımların yok edeceği…Çeşitlilikler,çeşitli renkler,çeşitli kişilikler… yanısıra suskunluğun eşliğinde…paylaşımın yine paylaşıldığı yerde kaldığı… yıllardır olduğu gibi…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 10, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın