Blograzzi’ye üye yapmış oğlum…diye geçmiş günlerde yazmıştım… Siteye katılanlardan yorumlar alıyorum… ara ara… Bir anne… 4.5 yaşında kızı var ve çizgi film diyerek, sinemaya götürmüş… Bilinçli bir anne olarak… izlediği filmi değerlendirmeye almış… ve 9 yaşın üzerindekiler için izlemeye değer bularak… “Kung Fu Panda-çizgi olan herşey çocuk için değil” başlıklı bir yazı yazmış sitesinde… Katılıyorsam,destek olmamı istiyordu… yorumunda… Yanıt olarak sitemde bu konuya değineceğimi yazdım kendisine… kısmet bugüneymiş…
Doğal olarak çocuklarımın yaşı nedeniyle…bu tarz filmlerin uzağındayım… filmi izlemedim…ve bu konuda bilgim olmadığı için bir yorum getiremem…ama onlar küçükken aynı hassaslıkta film seçerdim…Yalnız film mi?…TV de izleyecekleri programlar da aynı süzgeçten geçerdi…Çocukların küçük yaş sınırlarında kişiliklerinin oturduğu artık bilinen bir gerçek…ve alışkanlıklarını da o doğrultuda sürdürdükleri…bu nedenle benimsettiğimiz davranışların önemi… ne denli ön planda olmalı…Çocuk; emek verildiği oranda, karşılığının ileride ona döneceği, bir “can”dır…
Üniversiteyi evliyken bitirmiş,çalışan bir ev kadını olduğum için…çocuklarım olunca,tüm uğraşım onları en iyi şekilde büyütmek olmuştu…Bir çok kitap ve yemek, uyku, oyun saatleri v.b. gibi bir dolu çizelgeler eşliğinde…Yemeklerinin besleyici değerlerini hesaplayarak… oyunlarının becerilerini ve zekalarını geliştirici etkilerini araştırarak…Altı aylıkken yemek yedirdiğimde bile kitaplarını yanımızdan eksik etmezdim…Aldığım her oyuncağın ve kitabın,odalarına astığım her panonun, onlara eğitici ve öğretici olmasına özen gösterirdim…
Biraz daha büyüdüklerinde…gezdiğimiz yerlerin de özellikleri…ön plandaydı… Müzeler, sanat galerileri de işin içine girdi…ki boş anlarını değerlendirmede…kahve yerine o tarz yerler seçimleri içinde olsun…Hayvanat bahçesine götürdüğümde…parktaki bir çay bahçesinde oturup,semaverle çay istemiş…bir şeyler yerken…gördüklerimiz hakkında konuşmuştuk…
Çocuk büyütmek, gerçekten özen istiyor…abartmadan ve çocuk olduklarını da unutmadan…Hem yanlarında olduğunuzu duyumsayacaklar…hem de bağımsız olarak davranmayı bilecekler…Çok hassas bir denge…sarsılmaması gereken…bir taraf ağır bastığı anda olabilecekler…sonrasının getirisi olarak…üzücü olaylara yol açabilecek…Denge…her yerde karşımıza çıkan bir olgu…yaşamımızın her anında…
Annenin hassaslığını anlıyorum…film konusunda…korumak istiyor çocuğunu ve çocukları… her bilinçli annenin yapması gerektiği gibi… duyurmak istiyor sesini…başka bir annenin de katılımıyla…ve yorumuna yazdığım “Bir anne olarak her konuda aynı düşünmesek de,varılan sonuç ortak paydada birleşmektedir…katılıyorum…sitemde bu konuya değineceğim…” diyerek,söz verdiğim yanıtımı…bugün gerçekleştiriyorum…geçmiş yaşanmışlığımın örnekleriyle…çoğaltılmış olarak…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 28, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Temmuz 13th, 2008 at 22:54
Teşekkür ederim. Yorumunuzdan şu alıntıya ek bir açıklama yapmak istiyorum:
“filmi izlemedim…ve bu konuda bilgim olmadığı için bir yorum getiremem…ama onlar küçükken aynı hassaslıkta film seçerdim…Yalnız film mi?…TV de izleyecekleri programlar da aynı süzgeçten geçerdi…”
çocuklaHayat.com’un birincil amacı bu durumda olan anneleri bilgilendirmek. Sadece benim yazacağım yazılar, paylaşacağım tecrübeler ile değil, okuyucuların da üye olup paylaşmasını öneriyorum. Sonucu yaşgruplarına ayrıştırılmış, olumlu, olumsuz eleştirilen etkinlik, sinema, tiyatro vs… örn: kızım ile geçen yıl da sahnelenen X oyununa gitmek istersem, bu adresten bir iki yorumunu okuyabilir ve kararımı ona göre verebilirim.
Tekrar teşekkür eder, bir gün benim de size benzeri bir faydamın dokunacağını umarım.
Temmuz 13th, 2008 at 23:42
Rica ederim…Hepimiz bir amaçtan çıktık yola…Paylaşımın her süreçte ve her konuda yararlı olacağı inancındayım…Ben de yaşamdan ve yaşanmışlıklarınızdan yazarak hep birlikte okumamızı isterim…siz dostlarımdan…Bunu ilk yazıya başladığım gün…”hakkımda”…yazımda belirtmiştim…Sevgiler…