Teşekkürler…

Biliyorum onlar bu yazıdan rahatsız olacaklar…nedense çoğu erkeğin, yaptıklarının dile getirilmesinden olduğu gibi…ama iki oğluma da teşekkürler buradan…

“İki numara” nur topu gibi bir ritm bozukluğum olduğunu söylediklerinde yanımdaydı,eşiyle(ona da teşekkürler)…Anlaşılan oynarken ritm duygum yok diye, kalbim kendine bir ritm bulmuş,aykırı da olsa…ne de olsa sahibi de aykırı bir kişilik…Tamam o an olacak bir şey yok ama yine olmasaydı iyi olurdu, diyorsunuz…Çay içtik oturup bir de…hastane pastanesinde…al sana bozukluk diye…

Eve geldim dinlenip stres atacağım ya …bilgisayarımın başına oturdum…bozuk,açılmıyor…Öyle eski bir bilgisayardı ki…benden eski değil doğal olarak…Oğlum arkadaşına anlatırken “inanabiliyor musun hala çalışıyordu”….diyordu…Kendimden de biliyorum…ekrandaki yazılar silik,yazdığımı zor okuyordum…başa koyduğum fotoğraflarsa hayal gibiydi…oğlumun bilgisayarında renklerinin güzelliğine bakıyordum…olsun…yazabiliyordum ve bugüne dek işimi gördü,ablamın atmak üzere kapıya koyduğu o bilgisayar ve ondan önceki, yine koku ve duman çıkararak hayatına son veren bilgisayar…ikisine de teşekkürler ediyorum…Onlarla yazıp idare ettim bugüne dek…

Şimdi evdesiniz,bu yaşa gelmişsiniz…ne gerek var onun için bilgisayara diye düşünülüyor da…öyle değil…Üç aydır, üç evin bir dolu faturasını oturduğum yerden ödedim…En eski bilgisayarı verdiklerinden bu yana,netteyim… 2003 yılından beri de banka internetleri kullanıyorum…yoksa kuyruklarda sürünüyordum…tabiri caizse…ve de yalnızca bunlar değil…”bir tık” ve dünya elinizin altında…neyse konum bu değil…

“Bilgisayarım bozulduuu” diye ünlendim…”Bir numara” bekliyordu,zamanlı ölümü…Sağ olsun Kadıköy’deki ikinci el satan arkadaşlarından falan ayarladı…Bilmediğim dilde uzun bir konuşma yaptılar…bellek(bunu bildim),bit,data,flat sözleri geçti aralarda(bunları da anladım) ve daha anlamadığım bir dolu…

Sonunda içinde kayışla birbirine tutturulmuş bir sürü cihaz takılı olan…düğmeye basınca bilgisayarın çalıştığı koca kutuyu çıkardım,”tornavida” dedi oğlum, alet kutusunu getirdim…(vidaları söküp,içinden üç şey çıkaracağız da) vidalardan birini yere düşürdüm…kayboldu…”Tamam anne sen git,hallederim” deyince oh çektim…

Kadıköy’de ikinci el, çok ucuza bulduğu bilgisayarımın başındayım…gece oturup,programı da kurmuş…Ben de uyanınca,teşekkür edeceğim… yine de teşekkür e-postası gönderdim…yazılı da olsun…Şimdi  buradan da teşekkür ediyorum…Biliyorum ikisi de kızacak…niye yazdım diyerek…Neden kızarlar anlamam,neden bahsetmiyeyim ki?

Osmanlıca kursunda bir arkadaş vardı…bilgisayar kursuna yazılmış,eşi gidip laptop hediye almış…düğmeye basıp, açmayı öğrendiği için…hayatın cilveleri diye hoşuma gitti,eşinin bakış açısı…Ben de bunu duyunca o gün yazımı yazıp “yayınla”yı tıkladığımda …yine işimi gördüğü için,iki numaralı bilgisayarımı sevdim…de yüreğim ağzımdaydı…bozulacak diye…

Maç için “yarı finaldeyiz” yazdım…ve içim cız etti…bazı kez,mantıkla düşünüp…olası beklediğim gerçekler vardır…oluşur ve düşünmesem,belki de olmazdı dediğim…onlardan birini,ertesi sabah çalışmayan bilgisayarımda yaşadım…verdiği sinyalleri görmezden mi gelseydim?…olan oldu,beklenen gerçekleşti…bu yazımı yazarken de bağlantı koptu…kaydetmediği  paragraf ve ötesini,yeniden oluşturuyorum…oluyor beklenmedik şeyler…Üçledim mi?…

Yine aynı konu… evde oturuyorsanız ve iş için de gerekli değilse,neden diye düşünülüyor…bu bilgisayar aşkı…Benim yazılarım,bırakacaklarım olarak belleğimde yer etmiş ve de paylaşımım…bence hiç de ardedilmeyecek bir oluşum…benim de dikkate bile almayacağım,düşünceler…Huu komşu!…çat kapı, kahveye geldim…ya-pa-ma-dım…kişiliğime aykırı…İlle de okunacak bir iki,yapılacak bir iki…gibi şeyler bulurum,oyalanacak…

Artık görerek yazdığım ve tüm kurulumu oluştuğunda fotoğrafları da gerçek güzelliğini görerek koyacağım,döneme girdim…mutluyum…Bir numaraya teşekkür borçluyum yeniden,önceki site armağanı içindi…iki numaraya da…o kendini biliyor…ama en büyük teşekkür bana…onların yanında olduğum ve bugünlere dek  getirdiğim için…Eşim hep der “En son sözü sen söyleyeceksin değil mi?”…Evet!…”Hak,hakedenindir”…araya sokuşturmasam kendimi çatlardım…  :)

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 29, bugün ise 0 kez görüntülenmiş