Dün gece TV de II.Elizabeth’i izledim…Giyimi ve davranışlarıyla doğal olarak asaletini sergiliyordu…Bugün de İstanbul’a geldi…ve ben havanın yağmurlu olmasını diledim…Eşsiz Boğaziçi’ni kıskanıyorum gelen tüm yabancılardan… geldikleri an Boğaz turuna çıkacaklarını duyduğumda…hep havanın puslu olması dileğim…Zaten gözlerinin üzerinde olduğu
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 71, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Ne denli ayrımsamadan geçiyor günler…ve ne hızla…Ne denli uğraş içinde olursak olalım…ya da boğuşuyor bile olsak yalnızlıkla…Günün,anın bilinmediği…verilmediği yerin…belirsizlikte o gidiş…Her ne kadar sıralı da dilesek gidişi… belirleyenin dışında kimsenin karışamadığı…dönüşün olmadığı yolculuk…
Anıların dışında ne kalıyor geride…bir iki pılı pırtı…varsa evin,barkın,paran,araban…onlarda paylaşılır ve iz bile bırakmadan…silinirsin…bu dünyadan…
Elektrik düğmesine her dokunuşumda Thomas Edison gelir aklıma…karanlıktan aydınlığa çıkış, [...]
Giderken kalıcı bir şey bırakmak geride… yazısının devamını okuyun
Orada doğdum ve büyüdüm… O günlerime döndüm bugün… İstedim yeniden o yıllarımı… Özledim eskinin sıcaklığını… Umutların olduğu geleceğe yönelik; bulutların yakınlığını o yılların… Ve hatta üzerinde gezindiğim…
Üst yolu Aziz Mahmut Efendi sokak ki bir ucu Kaptan Paşa Camisine ulaşır, diğer ucu Aziz Mahmut Efendi Camisi ve türbesine… Alt yoluysa Gülfem Hatun sokak ki Gülfem Hatun Camisi [...]
Gülfem Hatun yokuşunda… küçük bir kız yaşardı yazısının devamını okuyun
Bir günle sınırlanamayacak olgudur annelerin emeği. Bir günle geçiştirilemeyecek denli kutsal… annelik. Ödenemeyecek tek borç annelere olandır ve anneler hiçbir karşılık beklemeksizin… yalnızca bir annedirler. Çocuklarının annesi… Tüm çocukların annesi…
Annem, eşimin annesi, anneannem, babaannem… tüm anneler. Ne özveriyle bugünlere bıraktılar eserlerini… bizleri… annelerimizi…babalarımızı… Her anne içinde yaşar tüm yaşadığını… Dışında yalnızca bir annedir… fedakar,cefakar,savaşçıdır o… [...]
Nasıl geçti habersiz…o güzelim yıllarım…der gibi geçip gitmiş gerçekten…ama o denli sessiz ve habersiz diyemem…her güne onlarca anı doldurarak geçen yıllar…Yeni anne olacaklara ve olmuşlara bakınca… hevesleri,sevinçleri,heyecanları…o günlerimi getiriyor aklıma…ama yaşları birbirine yakın iki çocuk ve benim de yaşım küçük olduğundan…geçen günleri tam olarak anımsıyamıyorum…ne dolu dolu yaşamışız koşturmacasına…bir büyüseler diye geçirerek aklımdan…
İlk çocuğumla başbaşa kaldığımda birbirimize baktık
Bu [...]
Sitenin armağanından günümüze geçen uzun süreç diliminde yazdım durdum…kendi deyimimle…Kolay değil aslında paylaşım…hemen buluvermek bir konu…dökmek yazıya…gelişigüzel değil asla…özenle üstelik…Kimi kez yinelemeler de oluyordur…kalıplaşmış düşüncelerimden ötürü…Hani değil ki kimse karşımda uyarsın…hoş görmek gerek…derim…adlı adınca…ve dilerim yapıyorsunuzdur… ara sıra da olsa…
Osmanlıca kur sınavına girdik ama kurs daha bitmedi…Okuma ödevim vardı ve dün gece kitabım elimdeydi…Belki bildiklerimizden [...]
Var olduğumuz sürece ilişkiler içinde olmak durumundayız…ne denli inişli çıkışlı olsa da…bir dengeyi tutturmuş olsak da…Çeşitlilik konusunda kapsamı en geniş bir konu olarak da irdelenebilir…Tüm yaşamın kurulu olduğu düzenek, kimi kez insanı göklere uçurur…kimi kez yerden yere vurarak derin yaralar açar…onarılmaz…
Tutukluk yaşarım çoğu kez…yaklaşamam…ince eleyip sık dokumak deyimi kırılganlıkların ardına saklanmış…görevde…Nasıl olmasın ki en yakınlarından [...]
Bugün Kadıköy’e indim, işlerim vardı yapılacak… Hem de günlerdir evde kapalı kalmanın verdiği ağırlığı, üzerimden atarım düşüncesiyle… Deniz kıyısında biraz takıldım… İyot kokusunu çektim içime ki dinlendirici gelir bana… Martılar, gelen giden vapurlar, inen binen insanlar… İstanbul’umun bilindik karmaşası…nı bile özlemişim…
İşlerimi bitirdikten sonra, dükkanlara girdim çıktım… Satılan eşyaları izledim bir süre… Alışveriş edenlerin gözlerindeki pırıltıyı [...]
Zaman neler gösterir… belli olmaz… yazısının devamını okuyun
Bundan tamamı tamamına otuzbeş yıl öncesine gidiyorum… Yazarken de her hafta olduğu gibi pop star alaturka dinliyorum… Adnan Şenses döktürüyor… “Aaahhh o yıllarımız” diye iç geçiriyoruz eşimle… Şööyle bir gezintiye çıkıyorum… O yıllarıma…
Üniversite üçüncü sınıftayım ve nişanlanmak istiyorum… Böylece o an arkadaşlık ettiğim eşimle rahatça gezebileceğimizi umuyoruz… Babam okul dışında gezme izni vermiyor çünkü… Okula git [...]
Hıdrellez denildiğinde anılarımda hayal meyal gittiğimiz kırlık bir yer canlanıyor…bir gün öncesinden komşularımızla birlikte annemin yiyecek hazırlamaları ve biz çocukların sabırsızlıkla ertesi günü beklediğimiz….
O gece yatmadan önce yastığımızın altına para koymamız ve ertesi sabah kalktığımızda paramızın çoğalacağı söylenirdi.Parayı koyar, uyumamaya çabalardım ki kimin getireceğini görebileyim…Karanlığa diker bakışlarımı…gözlerim kocaman açık…bekler bekler…bir de bakardım
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden [...]
