Günlerdir boğuştuğumuz sıkıntılarımızın arasında…adeta ilaç gibi gelen bir güzellikle karşılaştım…Eşimle hastaneye,nöroşurirji bölümüne gittik ve çok şükür işler yoluna giriyor yavaş yavaş…Eve dönünce de kahvemi alıp,doktorumuzu nette araştırıp… siteme bir göz atmak üzere PC min başına oturdum…e-postalarıma bir göz atıncaysa başta yazdığım hoş sürprizle karşılaştım…Bu çok ama çok hoşuma giden bir ileti…
“Gülsevin şöyle diyor:
Sevgili Fato.Oglum işleri hafifledıgınde bana bır blog hazırlıyacagını söylüyor birileriyle birseyler paylaşıp
aktarmam icin.Sizin linkinizi forwardlamış bana biraz
önce okudum,hosuma gitti,okumaya devam edeceğim.
Sevgiyle kalın.”
Sevgili Gülsevin…öncelikle çok ama çok teşekkürler ediyorum paylaşımınız için…hele okumayı sürdüreceğinizi söylemeniz benim için bir onurdur… Paylaşımınızın ve yanıtımın kapalı bir köşede kalmasına gönlüm razı gelmedi…tüm dostlarımızla paylaşmak istedim…Tüm dostlarımız diyorum ki siz de yazmaya başladığınızda paylaşanlarınızın dost olduğunu göreceksiniz…Hiç tanışmamanıza karşın sevincinize ve üzüntünüze ortak olarak okuyan ve bazı kez yorum yazarak paylaşımını dile getiren, güzel bir arkadaşlık duygusu veren ortam…yalnız değilsin anımsatmasıyla…
Sanal ortamda gerçek kişiliğim ve içten duygularımla burada olduğumu belirtmiştim bir yazımda ve öylede sürdürüyorum,paylaşımlarımı…Sizi de aramızda görmek de ne denli mutlu edecek bizleri…Umarım oğlunuz da bu düşüncelerimize katılarak bir an önce sizi bize kazandırır…ve sitenizin ilk konuğu olarak,ben de favorilerim arasına alırım sizi…paylaşırız duygu ve birikimlerimizi…
Bu arada öncelikle oğlum bana böyle bir öneriyle geldiği ve sizin oğlunuz da sizi yönlendirdiği için, onlara da…bu girişimlerinden ötürü teşekkürlerimizi unutmayalım…
Kolaylıklar diliyorum…Hoşça kalın…Sevgiyle kalın…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 24, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın