Anneme uğradım bugün…dertleştik biraz….eskilerden yenilerden,gelecekten söyleştik.Onun yaşama bağlılığı gelecekte bana örnek olmalı diye düşündüm yeniden…öylesi tutunmuş…Şimdi bizler yaşamın getirdiği zorluklar karşısında direnirken anlamıyoruz geçen günleri “durulmak diye bir şey var mı?” diyoruz…anladım ki “yok öyle bir şey” …Sonuna dek yaşamımızın, sürdüreceğiz bu savaşımı….Yaşayacağız kimi acı,kimi tatlı günleri….
Ondört yaşında evlendirilen annemin bugünlere dek uğraşısı ayrı bir serüven ama şimdi bile biz çocuklarını,torunlarını düşünüyor,yeni buluşlarla ilgili,gündemin izleyicisi ve dünyadaki olayların gelişme biçiminden hoşnut değil…kaygı duyuyor…
Anneciğimin bir defteri var…günlük tutar gibi yazar olan biteni özetle.İnci gibi düzgün yazısıyla…tarih atar ,kimi kez saatiyle yazar,kendince önemli olanları…tarihsel belge niteliğinde bir defter.Onu karıştırırken buldum bugün annemi….Yalnız…gözlüğünü takmış,oturmuş sayfalara göz gezdiriyor…kötü oldum.Bir kaç gün önce bir arkadaşından kızının öldüğü haberini aldı,üzgündü.Bana ilettiğinde fazlaca üstünde durmadım ki deşilmesin için için kanayan yarası…kaptırmasın kendini kedere…gelmesin rahmetli ablacığım aklına…Kimi kandırıyorum…olası mı?… Ardından kardeşi,ardından babam,arkadaşları bir bir gitmişler…Kalmış mı ki arkadaşı?… Tek elin parmakları kadar…ZOR!
Ağlamıyor,defterinin yapraklarını karıştırıyor,ardına bir not daha düşecek ya sözüm ona… yer arıyordu…kendince o da beni sakınıyor, üzmekten.Duygularına orada dur dedi içinden,hani benim “tamam izin vermiyorum akışınıza düşüncelerim” dediğim gibi…Benzerlik bu ,anne o…Benimle ilgilendi,çocuklarımı sordu ve gittiğimde yeniden döneceğine inandığım sayfayı orada kapattı.Bitmeyen işlerimize dalıp,atladığımız bir şeyler olduğunu üzülerek içimde duydum.Biz o yaşa gelirsek nasıl davranış göstereceğiz,bilinmez…Derler ya “anasına bak kızını al” öyle içine atan biri olacağım kesin.Görünen köy de kılavuz istemiyor.Bakınca dışarıdan olaya hoş görünmedi gözüme…”paylaşmak” dedim aniden.
Paylaşmak ama doğru kişiyle…Yeniden akışa geçiyor düşüncelerim,durmaz onlar bilirim…irdeler,soruşturur…doğruyu bulup,çözümleyene dek.Annemde bugün onu yakaladım…canlarımız,sevdiklerimiz ortak ve kederleneceğiz ya olmasın istiyor,kısa bir yargılama yapıyor aklından,hızlıca karar alıyor ve kapatıyor defterini.Benzerlik bu,anne o…
Sessizce paylaştığımız bir an geçişi yaşadık bugün annemle…Hiç konuşmadan konuyu,çözümledik içimizden…Biliyorum ki benden sonra açtı defterini yazdı yazacağını,düşündü dilediğince…yalnız ve sessizce…Şimdi de ben yaşıyorum aynı duyguları dilediğimce, yazıyorum…yalnız ve sessizce…Benzerlik bu,anne o…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 26, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın