Ablam evlenip eniştemin üniversitedeki görevi nedeniyle Ankara’ya gitmek durumunda kalınca çok üzülmüştüm…Kolay değildi hem ablamın yokluğuna hem de uzaklara gidişine alışmak…Kendimi düşünüyormuşum o sırada…oysa ablam doğduğu yerden ve bizlerden ayrılmıştı,neler yaşamıştı kimbilir,içinde…Çok sonra ben de evlenip bırakınca baba evini…düşünebilmiştim ancak…Şimdiki gibi kolay değildi iletişim kurmak…Sınırlı sayıda evlerde telefon vardı ya da postaneye gider adınızı yazdırır,bağlantı kuruluncaya dek beklerdiniz… aradığınız numarayla.Yazarken dahi şaşırıyorum…asırlar geçti de antik bir olay gibi…Kısa sürede olan değişiklikler inanılmaz ve teknolojiye asla yetişilemiyor…
Ablacığım gidince mektuplaşmaya başladık…özlem dolu uzun yazılar birbirini izlerdi…Mektup gelince, babaannem yanına oturtur,önce ablamdan gelen mektubu okutur,mutlaka her elbisesinde olan cebi ve cebinin içinde mutlaka bulunan mendilini çıkarır…gözlerini silerdi…sonra da “yaz bakalım” derdi…bildiğimden kağıt kalemim hazır olurdu yanımda…
Mektup yazmak yetmedi bana,gönderilerimin farklı olmasını istedi gönlüm…gazete çıkardım. 
Evde olanların,ablamın arkadaşlarının ve diğer ablalarımın,sokakta oluşan olayların ve ilginç gelen şeylerin kısa özetlerini çıkarıyor; aynı gazetelerdeki gibi sütunlar çiziyor ve elimle çizdiğim resimler ekleyerek tamamlıyordum.Ablam bu gazetelerimi çok sevdi ve oldukça uzun bir süre bu şekilde mektuplaştık…
Doğduğum günü bile bildiğini düşündüğüm bir postacı amcamız vardı.Evimizin iki sokak ötesinde oturur,her yaptığımızdan haberdar olurdu…Saati bile belliydi gelişinin ve kapılarda beklerdik.Füme rengi üniforması ve şapkasıyla,dudaklarına hafif kıvrılmış ifadesi veren gülümsemesiyle…Görevinin ciddiyetinde …bizi de seviyor,koşuyoruz “bize mektup var mı postacı amca ” diye kardeşimle ve sokağımızdaki diğer çocuklarla…Nasılsa artık görüntümüz…hem ciddi durmak istiyor hem kendini alıkoyamıyor gülmekten…O gülümseme öylece, hafif yana kıvrılmış dudağının kenarında asılı dururdu…Yıllarca postacımız oydu ve büyüdüğümüzü,evlendiğimizi gördü…
Mektuplardan şarkılar yapılır,askerler yolunu gözlerdi…Yıldırım Gürses’in “son mektup” şarkısını gözleri yaşlı dinleyenler kimlerdi…”yine yakmış yar mektubun ucunu” şarkısıyla ağlayanlar kimlerdi…Halide Edip Adıvar’ın “Handan” isimli romanı mektuplardan oluşmuş…divan edebiyatında Fuzuli’nin “Şikayetname” adlı eseri de bu türden…Mektupların değeri, kullanıldığı dönemlerde gerektiğince verilmiş…kalıcı olmuşlar…benim de anılarımda güzel yer etmiş…
Öyle eskilere gittim ki toparlamayacağım…İstiyorum ki o haz duygum kaybolmasın…Şimdinin kıytırık msn ve mesajları girmesinler araya,kopyala yapıştır yazılar,”forward” e-postalar….ve en acısı eksik,Türkçemizin katledildiği yazılar…”gidiom” “olm” “nbr”"geliomusn”…Yapamadım yine bulandırdım kendimi …elimde değil gerçekten çook üzüyor beni…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 241, bugün ise 2 kez görüntülenmiş
Ocak 26th, 2008 at 11:16
selamlar arkadaşım iyisindir inşallah gönderdiğin mesajı aldım eksik olma çok güzel email yazmışsın kader bu fatosh hayatta bir varız bir yokuz yapılan haksızlık olunca buna katlanamam senden kopmam anlamına gelmiyor yalnız şuna üzülüyorum blograzide sana yorum yazamıyacam tatlara yazamıyacam ancak burdan yazabilecem yoksa sildiğime üzülmüyorum burda sizin gibi çok sevdiğim 2 kişi kazandım siz ve tatlar bu benim için çok büyük bir mutluluk az önce yazını ukudum gene mükemmel yazılarından birini patlaşmışsın eline yüreğine sağlık sen yazmaya devam et ben gelip okuyacam herşey istediğin gibi olsun fatosh sana ve ailene sağlıklı mutlu günler dilerim hoşçakalın sevgiyle kalın
Şubat 2nd, 2008 at 13:15
Merhaba Fatosh,
Güzel bir yazınızı severek okudum. Elinize,dilinize sağlık. Bu günlerde biraz işlerim
yoğun ama, sizi izlemeye elimden geldiğince çalışacağım. Saygılar.
Şubat 2nd, 2008 at 21:46
Merhaba Mustafa Bey;
Öncelikle yazıma yaptığınız yorum için ve “tatlar” ve bana yönelttiğiniz güzel sözler için teşekkürler ediyorum…Size “lütfen;sabırlı olmanızı ve siteniz için yaptığınız olumlu çalışmalarınızı sürdürmenizi” yineliyorum…Sağolunuz,mutlu ve sağlıklı günler hepimizin olsun dileklerimle….
Şubat 2nd, 2008 at 21:50
Merhaba “tatlar”
Çok teşekkürler güzel yorumunuz için…İşlerinizin yoğunluğuna karşın okumayı düşünmenize çok sevindim,sağolunuz…Size işlerinizde kolaylıklar ve başarılar diliyorum…Saygılarımla…