Şemsi Paşa Kütüphanesine gittiğim gün yeni kitapların gelmiş olduğunu görmüştüm.Görevliden izin alarak kitaplara bir göz attım ki üye olduğumda hangilerini öncelikle almam gerek diye not almak için…Akdoğan Özkan’ın “Türkiye’de ölmeden önce yapmanız gereken 101 şey” adlı kitabını gördüm…Selahattin Duman’ın Vatan Gazetesinde 25.11.2007 tarihli yazısında Stephan Farting’in “Ölmeden önce görmeniz gereken 1001 resim” adındaki kitap hakkında yazdığı beni güldüren yazısı (okuyunuz diye tarihini de yazdım)aklıma geldi …İlgimi çekti bu nedenle ve inceledim…
Küba bağımsızlık mücadelesinin öncüsü,şair ve yazar Jose Marti(bağımsızlığın sembol ismi)”Bir ağaç dik,bir kitap yaz ve bir evlat sahibi ol” demiş ve Akdoğan Özkan diyorki ;Sezen Aksu’nun şarkısında söylediği gibi “hayat sana teşekkür ederim” üçünü de yaptım ve 101 tane daha liste hazırladım.
Ölü Ozanlar Derneği filminde Profesör Keating’in öğrencilerine “Carpe Diem” aşısı yaptığı ilk dersinde kitaptan okuttuğu satırlarda denildiği gibi…
“Kopar goncaları henüz vakit varken bugün
Anlamazsın zaman nasıl kanatlanır,uçar gider
O gonca sana gülücükler saçarken bugün
Gelince yarın,sararır solar ,boynunu büker”…
Bir fotoğraf var…Mayıs 2007-Çığlıkara’da 1700 yıllık bir ardıç ağacıyla kucaklaşan Akdoğan’ın…kulağını dayayıp “büyük sözü” dinlediği…
Geçtiğimiz yıllarda Ankara’ya ablama gitmiştim…Ablacığım o sıcak günlerde soluklanalım diye çok beğendiğini ve sıklıkla gittiğini söylediği Papaz’ın Bağı diye bir parka götürdü…içinde ördeklerin gezindiği,bir kaç katlı eğimli ve büyük,yaşlı ağaçları olan yeşillikli bir yerdi….Büyülenmiş gibi göğe yükselen dev bir ağacın yanına gitmiş ve kollarımı sarabildiğim kadar açıp sarılmış,başımı dayamış ve dinlemiştim…çevrenin ne diyeceğine aldırış etmeksizin…Ablamın belli,belirsiz rahatsızlık duyduğunu anımsıyorum…
O fotoğrafı gördüğümde “işte” dedim…”böylesi bir duygu”…”o an içinden öyle geçti ve dilediğini yaptı”…(toplum ve kısıtlamalar)(çevre ne düşünür)(oysa ,öyle masum ve içten bir duyguki)…
O kitabı alacak ve okuyacağım…listemin başına yazdım…
Katı kurallarla, demek ki bunların yapılması gerek,değil düşüncelerim…İçinden geldiği gibi davranabilmesi dilediğinde insanın…Hoşuma giden bu oldu,şöyle bir baktığımda…
Ne kadar kısıtlıyoruz duygu ve düşüncelerimizi…Oysa ki pervasız ve sorumsuz olmadığı sürece (yine değer yargıları) biraz olsun yaşayabilsek..dilediğimizi…Kendimize vakit ayırsak..sevdiğimiz işle uğraşsak,zorunlu olduklarımızın yanısıra…Eşimize,çocuğumuza,annemize,yakınlarımıza…o gün önemli bir gün olduğu için değil…yalnızca “o an istediğimiz için sarılsak ”…hem onlar için sevinç verici şaşkınlığı… hem bizim için ”kendimizin hoşlanarak yarattığımız şaşkınlıktan, duyacağımız mutluluğu” paylaşsak…Evet …paylaşsak…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 592, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Ocak 25th, 2008 at 20:26
selamlar arkadaşım artık sana burdan yazacam blograzzide olmayacam senin gibi temiz dürüst birini kaybetmek istemem blograzzideki haksızlıklar beni hep üzmüştür sabrettim fakat burda sistemden bahsediliyor düzen yok ,doğru düzgün kişiler yok sürekli birileri gelip puanlarımı indirdi ve de dünden beri yorumlarım hep düştü zaten burda birilerinin birinciliği belli ilk yirmi bile bize hayal burda belli bir seviyeye gelemeyecem kesin neyse başını ağrıtmadım umarım herşey istediğin gibi olsun inşallah yükseklere çıkarsın allaha emanet ol güzel günler seninle ve ailenle olsun hoşçakal
Şubat 2nd, 2008 at 21:37
Merhaba Mustafa Bey;
Yorumunuz ve iyi dilekleriniz için teşekkürler…Haksızlıklar karşısında üzülmemek elde değil ama bunun moralinizi bu kadar bozmasına izin vermenize karşıyım…Elbette istediğiniz yükseklere ulaşmanızı içtenlikle dilerim,bu o kadar kolaylıkla olmayabilir…Önemli olan sabırla yola devam etmektir…Güzel günler sizin de olsun…Sağolunuz blograzzi arkadaşım…