Dün yine hastalıkla ilgili yapmamız gereken işlemlerle uğraştık,çok şükür “ilaçla tedavi şeklinde sonuçlanacak” bilgisiyle rahatladık…ama bu bir kaç günde gördüklerim ve yaşadıklarım benim için pek kolay sonuçlanamayacak…
Kitaplarımın arasından tam sekiz tanesini seçtim … yeniden göz gezdirmek ve alıntılarımdan yararlanabilmek için…bilgilerimi yinelemeye gereksinim duydum…İnsan ilişkileri,davranış biçimleri,dostluk,varılacak yol,istekler ve beklentiler ve de bunları ayırt edebilmenin önemi…
Önce Leo Buscaglia’nın “9 Numaralı Otobüsle Cennet’e ” bir sevgi yolculuğu, kitabını aldım elime…Okudum eskiden altını çizdiğim satırları ve yanına aldığım notlarımı…Şu an kendimle ilgili vardığım yorum;ne yazık ki yaşadıklarımdan cennete duyduğum özlem olmuş…yalnızca kitabın içeriğinden değil isminden de seçmişim…Geç saatlere dek okudum… okudum…
Aslında kafamı dağıtmaktı amacım,Benazir Butto’nun bir suikaste kurban gitmesi ve her nerede olursa olsun terör… yine terör…Bir ülkenin, ne olacağı belirsiz geleceği…ne önemi var; kaç kişi onun yandaşı, kaç kişi değil…hepsi aynı ülkenin vatandaşı…ama…neden???
Yaşıtım bir kadın ve üç çocuğu olan bir anne…Babası Zülfikar Ali Butto Pakistan devlet başkanı ve başbakanı,büyüdüğü ortam bu…O da babasının izinden gidiyor , Harvard ve Oxford üniversitelerinde okuyor,uluslararası hukuk lisansüstü eğitimini alıyor ve dünyanın ilk müslüman başbakanı olarak ülkesinin başına geçiyor,üstelik babasın idam edilmesine karşın…Ne uğruna?…diye düşünüyorum kendimce…İktidar hırsı mı?…Babasının haksız yere idam edildiğini düşünerek kanıtlamaya mı çalışıyordu?…Ülkesinin geleceğini karanlık görerek kurtarmaya ant mı içmişti?…neydi düşünceleri… kendisiyle birlikte gitti…
Bu kadar kolay mı ?…Olmuyor…çarşı karışsın biraz , sana güle güle… Olmamalı…hiç bir insan böylesi bir ölümü hak etmiyor…
Gerçekten çok üzüldüm…öncelikle yitip giden bir can olduğu için ki Benazir Butto’ya düzenlenen ilk suikastte tam 138 vatandaşı yaşamını yitirmişti,ikiyüzden fazla yaralı vardı ve bu suikastte ise 20 vatandaşı kendisiyle birlikte yaşamını yitirdi,bir çok yaralı var… yitip giden canlar demek daha doğru…
Çözemedim bu işleri…nedendir?…niçin?…ne kazanılır?…bir dolu yanıtsız soru…Sonuçta “güç” nereye kadar?… ve hepimiz ölümlüyüz…Neyin savaşımıdır bu???
Çıkarılacak çok sonuç , alınacak çok ders var… ama canlar yitip gitmeden olsa…
Günümüz aydınlık,ocağımız şen olsun…
Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 24, bugün ise 0 kez görüntülenmiş
Yorum yapın