Fasıl ve Türk sanat müziği

Bu gece  “pop star alaturka”yı izliyor ve yazıyorum.Aslında TRT 1 de ve  TRT 4 te çok güzel eserlerin “icra” edildiği programlar var…onları da zevkle izliyorum…alıp götürüyor eskilere…

Yıllar önce kısa süren iş yaşamımda ne güzel gezmiştik,gençliğin verdiği coşkuyla…Şimdi de o coşku yaşanır mı ?… kuşkuluyum … Aslında biliyorum ki araya girip ket vuruyorlar; yaşadıklarım, yaşayamadıklarım, hayallerim, gerçekleştiremediklerim, yitirdiklerim, yanımda olmasını istediklerim ama olamayanlar, acılarım, kederlerim, yaşanan mutluluklar, yarım kalanlar… dahası…

Şarkılardan birçoğu da anılarıyla birlikte belleğimde yer etmiş durumda…Gençliğimin Urcan’ı, Todori’si, Yenikapı’sı, Palet’i, Lalezar’ı,  Bebek Belediye’si,Maksim’i, Cadde Bostan Maksim’i… daha niceleri…Zeki Müren’i  izleme şerefine erdim ve Bülent Ersoy’u ise ilk sahneye çıktığında…Hep eskiye dönülür ya yıllar geçtikçe, öyle oldum ben de…nasıl olunmaz ki?..Bebek Belediye’deki nefis fasıl kulaklarımda…Zeki Müren sahneye çıktığında; garsonların  servisi bıraktığı,çatal bıçak sesinin kesildiği anlar…Todori’de arkadaşlarla yaptığımız fasıllar…hafta sonları telefonlaşarak nereye gideceğimizi kararlaştırdığımız günler…

Son derece keyifle hazırlanırdık…Eğer cuma gecesi gideceksek; işe giderken, akşam için yanıma  mutlaka bir iki aksesuar,blüz ,etek  ya da pantolon alırdım ve de bir iki makyaj malzemesi…Ufak bir değişikle öyle şık bir havaya bürünebiliyor ki insan  ve ben bunu gerçekleştirirdim.Özen gösterirdik kendimize ve gittiğimiz yerlere…Sonra tüm grup buluşurduk ve ver elini eğlence…Bizim eğlencelerimiz de belli ölçüler içinde olurdu…Bize hep öyle öğretildi ve düzeyi aşmadık…yine de çok eğlendik ve gezdik…İyi ki yaşamışız o günleri…Diyorum ya dolu dolu yaşayalım…evet yaşayalım…En azından sonra anması bile hoş bir duygu veriyor…

Bir dolu sanat müziği kasetlerim vardı,şimdi de CD ye dönüştüler…dinliyor ve işte böyle anılara dalıp gidiyorum…Bilmiyorum şimdi böyle tatlar var mı,bir yerler de?..uzak kaldım…Eski arkadaşlıklar,bağlılıklar,yardımlaşmalar…gençler arasında…sürüyor mu?… Umarım yanıtı “evet”tir…ve şimdi de onlar düzeyli ilişkiler içinde,bütçelerinin elverdiği ölçüde yine düzeyli eğlence yerleri bularak eğleniyorlardır…

Bizlerse böyle eski anılarımızla,kendimize kurduğumuz dünya içinde yaşayıp gidiyoruz.Bana kalabalık ve gürültü içinde yapılan etkinlikler çoğunlukla çekici gelmedi ve şimdi de gelmiyor…bu bir seçimdir…Eğer bir şarkı dinleyeceksem sessizlik ve huşu içinde dinlemeliyim.Eğer bir sergiye gittiysem o sergideki her bir eseri, içime sindirmeli ve anlatımını yakalamalıyım.Kısaca yaptığım eylemi laf olsun diye değil gerçekten değerini bilerek ve hakkını vererek yapmalıyım.İşte de ,eğlencede de,arkadaşlıkta da,yaşamımda da…bu bir tarzdır ve benim tarzım da budur.

Hemen hemen her yazımı öğüt verir şekilde bitirmek de benim tarzım…elden ne gelir…Beni de böyle kabul ediniz…

Bu yazı toplamda (10 Aralık 2007 Tarihinden İtibaren) 571, bugün ise 1 kez görüntülenmiş